Chapter Title : പാമ്പും കോണിയും 5 [ശ്രീരാജ്]

ഇട്ട് താങ്ങി അവളെയും കൊണ്ട് സീറ്റിനരികിലേക്ക് നടന്നു..

അവൾ ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ, പാതി അടയുന്ന മിഴികളുമായി പറഞ്ഞു, കെവിനെ നോക്കി ഇളിച്ചു പറഞ്ഞു : ശേ... ചേച്ചി... ചേച്ചി..പറ... പറഞ്ഞതാ പതിയെ എന്ന്... അവളുടെ നാവ് കുഴയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

സീറ്റിലേക്ക് ഇരുന്ന രേവതി മുഖം അവന്റെ തോളിലേക്ക് ചായ്ച്ചു......

അവന്റെ ശബ്ദം, അല്ലെങ്കിൽ കെവിൻ പറയുന്നത് അവൾ കേട്ടു : ഇത്തിരി ഓവർ ആയി എന്ന് തോന്നുന്നു... മുഖം കഴുകിയാൽ ശരിയാവും....

അവൾ പതിയെ മൂളി : മ്മ്മ്മ്...........

.......................................................................

സൈറയുടെ തോളിൽ കരഞ്ഞു ക്ഷീണിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു രേവതി.....

അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ട് പതിയെ തട്ടി കൊടുത്ത് സമാശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അരികിൽ തന്നേ സൈറയും ഇളകാതെ ഇരുന്നു.....

ഇന്നലെ നടന്ന, കാര്യങ്ങൾ മുഴുവനായും ഓർമ ഇല്ലെങ്കിലും കൂടെ, ആ കഷ്ണം കഷ്ണം ആയുള്ള ഓർമ്മകൾ അവളുടെ മനസ്സിനെ വീണ്ടും പിടിച്ചു കുലുക്കിയപ്പോൾ, ഒപ്പം, ഇടക്കിടക്ക് തന്റെ കൂതി തുളയിൽ അനുഭവംപ്പെടുന്ന നീറ്റം ആ ഓർമകളെ വീണ്ടും മനസ്സിൽ പെരുപ്പിച്ചപ്പോൾ, രേവതിക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ ആയില്ല. ഒന്നടങ്ങിയ കരച്ചിൽ വീണ്ടും അവൾ തുടങ്ങി...

പൊട്ടി പൊട്ടി പൊട്ടി, ഉറക്കെ, എങ്ങൽ അടിച്ചു കൊണ്ട് അലറി കരയാൻ തുടങ്ങി..... ആരെയോ, അത്രയും വേണ്ട പെട്ട ആരെയോ നഷ്ടപ്പെട്ട പോലെ..

സൈറ ഒന്നും പറയാൻ പോയില്ല.അവൾ കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു യഥാർഥ്യത്തിലേക്ക് വരട്ടെ എന്ന ചിന്തയായിരുന്നു സൈറക്ക്........

.......................................................................

കിടക്കയിൽ കിടന്ന്, പുതപ്പ് ചുരുട്ടി പിടിച്ചു തന്റെ നഗ്നത മറച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട്, മുകളിലേക്ക് നോക്കി ഇമ വെട്ടാതെ കിടക്കുന്ന രേവതിയുടെ കണ്ണുകളിൽ എന്താണ് എന്ന് വായിച്ചെടുക്കാൻ സൈറക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല...

വളരെ നീണ്ടു നിന്ന അലറി കരച്ചിലിനോടുവിൽ രേവതി ശാന്തമായ നിമിഷം ആയിരുന്നു അത്...

അവളുടെ അടുത്തായി ഇരുന്ന് കൊണ്ട് അവളുടെ മുടിയിഴകൾ തഴുകി കൊണ്ട് അടുത്തു തന്നേ സൈറ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നേ നോക്കി ഇരുന്നു...

ഇന്നലെ രാത്രി മുതൽ ഒരു പോള കണ്ണ് അടക്കാത്തതിന്റെ ക്ഷീണവും, കണ്ണിനു ചുറ്റും കറുത്ത വട്ടവും സൈറയുടെ മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു.....

അവളുടെ മുടിയിഴകൾ തലോടി