Chapter Title : പാമ്പും കോണിയും 7 [ശ്രീരാജ്]

പോലെ തന്നെ പറയണം.. അല്ലാതെ മാറ്റി പറയരുത്.....

എന്ത് കൊണ്ടെന്നറിയില്ല, ജെനി ഫോണിലൂടെ പറയാതെ നേരിട്ട് പറയാൻ തീരുമാനിച്ചു. പേടിയുണ്ടെങ്കിൽ കൂടെ ജെനി മൽഹോത്രയുടെ ഓഫീസിലേക്ക് കയറി.......

സൈറയെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നിടത്ത്, തന്റെ പി എ കയറി വരുന്നത് കണ്ട്, സീറ്റിൽ ഇരുന്നിരുന്ന മൽഹോത്രയുടെ മുഖത്ത് നിരാശ നിറഞ്ഞു....

ജെനി അൽപ്പം വിക്കി, പേടിയോടെ സൈറ പറഞ്ഞത് അതേ പോലെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മൽഹോത്രയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു, അയാൾ ചുണ്ട് കൂർപ്പിച്ചു, മുന്നിലെ ഡെസ്കിൽ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി അടിച്ചു. അയാൾ ശ്വാസം അതിവേഗം ഉള്ളിലേക്ക് എടുത്ത് വിട്ടു....

പക്ഷെ അയാളെ നന്നായി അറിയാവുന്ന ജെനിക്ക് മനസ്സിലായി, ദേഷ്യം അല്ല, നിരാശ അല്ലെങ്കിൽ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞ ഫ്രസ്ട്രേഷന്റെ ആണ് ഇതെല്ലാം എന്ന്........

ജെനി ഒന്നും പറയാതെ കണ്ണ് തുറിച്ചു കൊണ്ട്, അതിശയത്തോടെ, ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ മനസ്സിൽ സ്വയം ചോദിച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നടന്നു.....

" മാം... പ്ലീസ്... ഒന്ന് പറയെന്നെ....പ്ലീസ്... പ്ലീസ് ... പ്ലീസ്...കാല് പിടിക്കാം ഞാൻ..... ജെനി സൈറയെ തനിച്ചു കിട്ടിയ സമയം ഓഫീസ് റിക്രിയേഷൻ റൂമിൽ വച്ച് സൈറയുടെ വലത് കൈ തന്റെ നെഞ്ചിനോട് ചേർത്ത് കൂട്ടിപിടിച്ചു കെഞ്ചി....

" നീ ആദ്യം എന്റെ കൈ വിട് ".....

സൈറ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞതും, താൻ തന്റെ നില വിട്ട് പെരുമാറിയ പോലെ പറഞ്ഞു.." സോറി മാം... ഞാൻ.. ഐ ആം റിയലി സോറി...

സൈറ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് " കൈ വിട്ടാലെ എനിക്ക് ഒരു കാര്യം കാണിച്ച് തരാൻ പറ്റൂ "....

സൈറ തന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് തോണ്ടി, ഫോൺ ജെനിക്ക് നേരെ നീട്ടി പറഞ്ഞു " ഇതിൽ ഉണ്ട്, നിനക്ക് വേണ്ട ആൻസർ "...

അതിശയത്തോടെ, അന്തം വിട്ട് , വിറയാർന്ന കൈ വിരൽ കൊണ്ട് സൈറ അയച്ച ഫോട്ടോ സൂം ചെയ്ത് ഉറപ്പ് വറുത്തു... ഇത്... ഇത്.. മൽഹോത്ര തന്നെ അല്ലെ എന്ന്...

ഉടു തുണി ഇല്ലാതെ മുട്ടിൽ ഇരുന്ന്, തന്റെ മുഖത്തേക്ക് നീട്ടിയ കറുത്ത ഹീൽ ഉള്ള ബൂട്ടിൽ നാക്ക് നീട്ടി നക്കുന്ന മൽഹോത്ര .....