Chapter Title : പാമ്പും കോണിയും [ശ്രീരാജ്]

മുഖത്തിന്റെ ഭാവവും, ആൻസിക്ക് ചിരി അടക്കി പിടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

തന്നേ കളിയാക്കി ആണ് ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് ഹരിക്ക് അറിയുന്നത് കൊണ്ട് തന്നേ, ചമ്മിയ ചിരി മുഖത്ത് വരുത്തി ഹരി തന്റെ ചുണ്ടുകൾ നുണഞ്ഞു കൊണ്ട് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു " ഇത് കൊള്ളാലോ, വലിയ കുത്തൊന്നും ഇല്ല"...

ചിരിക്ക് ശേഷം ആൻസി ചോദിച്ചു : എങ്ങിനുണ്ട് ഇപ്പോൾ?..

ഹരി അറിയാതെ പറഞ്ഞു : കൊള്ളാം... ഇതേതാ സാധനം.....

ഇതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഹരി കുപ്പി കയ്യിലെടുത്തു തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ആൻസി പറഞ്ഞു : വിദേശി ആണ്, നാട്ടിലെ പത്തു പന്ത്രണ്ടായിരം രൂപ വില വരും....

"എന്റെ അമ്മേ "..... കണ്ണ് തുറിച്ചുള്ള നീട്ടിവിളിക്ക് ശേഷം, കുപ്പി ഒന്നുടെ മുറുക്കി പിടിച്ചു ഹരി......

ഹരി പതിയെ ആ കുപ്പി ടേബിളിലേക്ക് വച്ച്, നിലത്തു വീഴില്ല എന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തുന്നത് കണ്ട ആൻസി പൊട്ടി ചിരിച്ചു....

ഹരി മുഖം കൂർപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു : ഡോക്ടർക്ക് ചിരിക്കാം...... ഈ പന്ത്രണ്ട് എന്ന് പറയുന്നത് എനിക്ക് വലിയ സംഖ്യ ആണേ...

ഹരിയുടെ ഗ്ലാസ്സിലേക്ക്, ഒന്ന് ഒഴിച്ച് കൊണ്ട് ആൻസി ചോദിച്ചു : ഫാർമ കമ്പനികൾ നല്ല സാലറി തരുന്നതല്ലേ?.. പിന്നെന്താ?..

ഹരി : അത് ശരിയാണ്... പക്ഷെ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ഡോക്ടറെ... ഒരുപാട് ബാധ്യതകൾ ഉണ്ട്.... എത്ര കിട്ടിയാലും ഒന്നും ആവുന്നില്ല ...

രണ്ടാമത് ഒഴിച്ചടിക്കാൻ, ഹരിയെ ആൻസിക്ക് നിർബന്ധിക്കേണ്ടി വന്നില്ല....

അത് കഴിഞ്ഞ വഴി, ഹരി ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റ് നടന്ന്, വലിയ ഹാളിൽ ഉള്ള ഫോട്ടോസ് ഒക്കെ നോക്കി തിരിച്ച് വന്നിരുന്നു.

ആൻസി : അടിപൊളി അല്ലെ ഹരീ... ഈ വീടും സ്ഥലവും... തണുപ്പും..

ഹരി പിന്നിലേക്ക് അൽപം ചാഞ്ഞു : മ്മ്മ്മ്.... ശരിയാ.... പക്ഷെ ആരും ഇല്ലാതെ..... എത്ര ഭംഗി ഉണ്ടായിട്ടും എന്താ കാര്യം ഡോക്ടറെ...

ആൻസി ചെറുതായി ഒന്ന് മൂളി പറഞ്ഞു : മ്മ്മ്മ്... ഒരുപാട് പേര് എന്തിനാ ഹരീ.... ഒച്ചയും ബഹളവും..

" വള...വള"..... ഹരി പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം കുറച്ചു കഴിയുമ്പോഴേക്കും ആൻസിക്ക് മനസ്സിലായി തുടങ്ങി...

ഒന്നൂടെ