Chapter Title : പാപശൽഭം 15 [Shanushinu] [വിങ്ങുന്ന യാത്രാമൊഴി]

അവളുടെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു ആകാംക്ഷ നിറഞ്ഞു.

"ഇവിടെയിപ്പോൾ ഉച്ചസമയമല്ലേ, ഓഫീസിലെ മീറ്റിംഗുകൾക്കിടയിൽ ഒരു ബ്ലാക്ക് കോഫി കുടിച്ചിരിക്കുകയാണ്," രോഹിത്തിന്റെ മറുപടി വന്നു. "മഞ്ചേരിയിൽ എത്തിയ സ്ഥിതിക്ക് ഇനി വീട്ടിലെ ബഹളവും ഉമ്മയുടെ കയ്യിലെ നല്ല ചൂട് പത്തിരിയും കോഴിക്കറിയുമൊക്കെയായിട്ട് സന്തോഷമായിരിക്കുമല്ലോ അല്ലേ? സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇവിടുത്തെ ഈ മെഷീൻ കോഫിയും സാൻഡ്‌വിച്ചുമൊക്കെ മടുത്തു, നാട്ടിലെ ആ വീട്ടിലെ ഭക്ഷണത്തിന്റെ രുചിയൊക്കെ അറിഞ്ഞിട്ട് വർഷങ്ങളായി."

ആ വരികൾ വായിച്ചപ്പോൾ ജസ്‌നയുടെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു അലിവ് തോന്നി. താൻ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്നോ തനിക്ക് ആരുമില്ലെന്നോ അയാൾ നേരിട്ട് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ പോലും, ആ വലിയ ഗ്ലാസ്സ് ക്യാബിനുള്ളിൽ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന് കാപ്പി കുടിക്കുന്ന ആ മനുഷ്യന്റെ ചിത്രം അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് തെളിഞ്ഞുവന്നു. ഇന്നലെ രാത്രി വീഡിയോ കോളിൽ വെച്ച് കണ്ട അയാളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ നിശ്ശബ്ദമായ ഏകാന്തത ആ വരികൾക്കിടയിലൂടെ അവൾക്ക് വ്യക്തമായി അനുഭവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.

തനിക്ക് ചുറ്റും സ്നേഹിക്കാൻ ഉമ്മയും വല്യുമ്മയും സഫയുമെല്ലാമുണ്ട്; പക്ഷേ കോടികൾ ആസ്തിയുള്ള ഈ മനുഷ്യന് ആ തണുത്ത രാജ്യത്ത് ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണം ചൂടോടെ വിളമ്പിക്കൊടുക്കാൻ പോലും സ്വന്തമായി ആരുമില്ലല്ലോ!

"അയ്യോ, വെറും കോഫി മാത്രം കുടിച്ചാൽ മതിയോ ഏട്ടാ? ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരുമ്പോൾ ഉമ്മയെക്കൊണ്ട് നല്ല നെയ്യപ്പവും കായവറുത്തതുമൊക്കെ ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ടുവരുന്നുണ്ട് കേട്ടോ! അവിടെ എത്തിയിട്ട് ഏട്ടന് ഇഷ്ടമുള്ള നല്ല മലപ്പുറം പത്തിരിയും ബീഫ് കറിയുമൊക്കെ ഞാൻ തന്നെ ഉണ്ടാക്കിത്തരാം," അവൾ വളരെ നിഷ്കളങ്കമായി മറുപടി അയച്ചു.

നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ രോഹിത്തിന്റെ മറുപടി വന്നു: "അതുമതി എനിക്ക്! മോളുടെ ആ വാക്ക് ഞാൻ കുറിച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ട് കേട്ടോ. അപ്പൊ