Chapter Title : പാപശൽഭം 15 [Shanushinu] [വിങ്ങുന്ന യാത്രാമൊഴി]

ആവി കൊള്ളണ്ട," അടുപ്പിലെ കറി ഇളക്കിക്കൊണ്ട് ഉമ്മ വാത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"സാരമില്ല ഉമ്മാ, ഇത് ഒരു മുറി തേങ്ങയല്ലേ ഉള്ളൂ, ഇപ്പൊ തീരും," ജസ്‌ന നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

തൊട്ടപ്പുറത്ത് കിച്ചൺ കൗണ്ടറിലിരുന്ന് സവാള അരിയുകയായിരുന്ന സഫ ചിരിയോടെ ജസ്‌നയെ തോണ്ടി. "കണ്ടോ ഇത്താത്താ... കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് നിങ്ങൾ വന്നതോടെ ഈ വീട്ടിൽ എനിക്ക് ഒരു വിലയുമില്ലാതായി! ഇപ്പൊ ഉമ്മയ്ക്ക് എപ്പോഴും മരുമോളെ മതി!"

ജസ്‌ന ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സഫയുടെ തോളിൽ പതിയെ തട്ടി. ആ സ്ത്രീകളുടെ കളിചിരികൾക്കിടയിലേക്ക്, കഴിഞ്ഞ അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ നാലാമത്തെ തവണയാണ് ഷാഹിദ് അടുക്കളവാതിൽക്കലേക്ക് വന്നുനിൽക്കുന്നത്!

കുമരകത്തുനിന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയ ഇന്നലെ ഉച്ചമുതൽ ഈ നിമിഷം വരെ, അടഞ്ഞ കിടപ്പുമുറിക്കുള്ളിൽ വെച്ച് ജസ്‌ന തന്നോട് കാണിക്കുന്ന ആ മഞ്ഞുകട്ട പോലുള്ള തണുപ്പും അവഗണനയും ഷാഹിദിന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തിയിരുന്നു. രാത്രിയിൽ കട്ടിലിന്റെ രണ്ടറ്റത്തായി കിടന്ന ആ മണിക്കൂറുകൾ അവന് നരകതുല്യമായിരുന്നു.

എങ്ങനെയെങ്കിലും അവളുടെ മുഖത്തൊന്ന് നോക്കാനും, അവളുടെ പിണക്കം മാറ്റാനും വേണ്ടി ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ അവൻ അടുക്കളയ്ക്ക് ചുറ്റും കറങ്ങിനടക്കുകയായിരുന്നു.

"ഉമ്മാ... ദാഹിക്കുന്നു, കുടിക്കാൻ ഇത്തിരി വെള്ളം എടുക്കട്ടെ?" ഫ്രിഡ്ജിനരികിലേക്ക് വന്ന് ജസ്‌നയുടെ മുഖത്തേക്ക് ദയനീയമായി നോക്കിക്കൊണ്ട് ഷാഹിദ് ചോദിച്ചു.

"എന്റെ പൊന്നു മോനേ, നീ രാവിലെ മുതൽ ഒരു കുടം വെള്ളം കുടിച്ചല്ലോ! നിനക്കിതെന്തു പറ്റി ഇന്ന്? പെണ്ണിനെ കാണാതെ ഒരു മിനിറ്റ് പോലും ഉമ്മറത്തിരിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലേ ചെക്കന്?" ഉമ്മ കളിയാക്കി ചിരിച്ചു. സഫയും വാ പൊത്തി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഷാഹിദ് ചമ്മലോടെ ജസ്‌നയെ നോക്കി. ഉമ്മയും സഫയും നോക്കിനിൽക്കുന്നതുകൊണ്ട്, ജസ്‌ന തന്റെ മുഖത്ത് അതിമനോഹരമായ