Chapter Title : പാപശൽഭം 15 [Shanushinu] [വിങ്ങുന്ന യാത്രാമൊഴി]

ഷട്ട്-ഡൗൺ ചെയ്ത് മേശപ്പുറത്തേക്ക് മാറ്റിവെച്ച്, വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന ശരീരവുമായി അവൾ കട്ടിലിലേക്ക് തളർന്നുകിടന്നു.

ശരീരത്തിലെ ആ കത്തുന്ന കാമത്തീ താൽക്കാലികമായി ശമിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, ആ വലിയ കിടപ്പുമുറിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ അവളുടെ മനസ്സ് വല്ലാത്തൊരു ഏകാന്തതയാൽ വിങ്ങാൻ തുടങ്ങി. സ്വന്തം വീട്ടിൽ, സ്വന്തം ഭർത്താവിന്റെ കിടക്കയിൽ കിടക്കുമ്പോഴും താൻ തികച്ചും ഒറ്റപ്പെട്ടവളാണെന്ന തോന്നൽ അവളെ വല്ലാതെ വീർപ്പുമുട്ടിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ യാന്ത്രികമായി തലയിണയ്ക്കടിയിലിരുന്ന ഫോണിലേക്ക് നീണ്ടു.

അവൾ ഫോൺ എടുത്ത് സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി. സമയം രാത്രി പത്തേകാൽ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഉച്ചയ്ക്ക് താൻ അയച്ച മെസ്സേജിന് ശേഷം ഏട്ടൻ ഇതുവരെ മറുപടിയൊന്നും അയച്ചിട്ടില്ല!

എന്തിനാണ് താൻ ഇങ്ങനെ കണ്ണുചിമ്മാതെ ഫോണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് ആദ്യം മനസ്സിലായില്ല. എന്നാൽ ഓരോ മിനിറ്റ് കഴിയുന്തോറും, വാട്ട്സ്ആപ്പിൽ അയാളുടെ പേരിന് താഴെ 'Online' എന്ന് തെളിയുന്നുണ്ടോ എന്ന് താൻ അക്ഷമയോടെ നോക്കിയിരിക്കുകയാണെന്ന സത്യം അവൾ ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു!

അയാളുടെ ആ ശാന്തമായ വാക്കുകൾക്കായി, 'മോളൂ' എന്ന ആ വാത്സല്യത്തോടെയുള്ള വിളിക്കായി തന്റെ മനസ്സ് ദാഹിച്ചുകിടക്കുകയാണ്!

കൃത്യം പത്തരയായപ്പോൾ—കയ്യിലിരുന്ന ഫോൺ ചെറിയൊരു ശബ്ദത്തോടെ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു.

സ്ക്രീനിൽ ഏട്ടൻ എന്ന പേര് തെളിഞ്ഞ നിമിഷം, ശ്വാസംമുട്ടി കിടന്നിരുന്ന ജസ്‌നയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ശുദ്ധവായു ഇരച്ചുകയറിയതുപോലെ വലിയൊരു ആശ്വാസം പടർന്നു!

"ഹലോ മോളൂ... ഞാൻ ഇന്ന് കുറച്ച് മീറ്റിംഗുകളിൽ പെട്ടുപോയി, ഇപ്പോഴാ ഫ്രീയായത്. അവിടെയെന്താ വിശേഷം? അത്താഴമൊക്കെ കഴിഞ്ഞോ? കല്യാണത്തിന്റെയും യാത്രയുടെയുമൊക്കെ ക്ഷീണം മാറിയോ മോൾക്ക്?"

വളരെ അളന്നുമുറിച്ച, എന്നാൽ അങ്ങേയറ്റം കരുതലും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞ ആ വരികൾ അവളുടെ കലങ്ങിമറിഞ്ഞ മനസ്സിനെ തണുപ്പിച്ചു.

"ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ഏട്ടാ.