Chapter Title : പാപശൽഭം 15 [Shanushinu] [വിങ്ങുന്ന യാത്രാമൊഴി]

മുഴുവൻ സ്നേഹത്തിന്റെയും യാത്രാമൊഴികളുടെയും തിരക്കിലായിരുന്നെങ്കിലും, മുകളിലത്തെ കിടപ്പുമുറിക്കുള്ളിലെ വായുവിന് അപ്പോഴും കുമരകത്തുനിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ആ തണുത്ത മരവിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊക്കെയും ഷാഹിദ് ഒരു കുറ്റവാളിയെപ്പോലെ ജസ്‌നയുടെ നിഴലായി നടക്കുകയായിരുന്നു. കുമരകത്തെ ആ ഫോട്ടോഷൂട്ടിനിടയിൽ താൻ കാണിച്ച എടുത്തുചാട്ടം അവളുടെ മനസ്സിൽ എത്ര വലിയ മുറിവാണ് ഉണ്ടാക്കിയതെന്ന് അവൻ ഓരോ നിമിഷവും തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ ഒരിക്കൽപ്പോലും അവൻ അവളോട് മോഡേൺ വസ്ത്രങ്ങൾ ഇടാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടില്ല; ഫോൺ ക്യാമറ ഓൺ ചെയ്ത് കൊണ്ട് അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നില്ല; അവളുടെ അനുവാദമില്ലാതെ അവളുടെ വിരൽത്തുമ്പിൽ തൊടാൻ പോലും അവൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല.

പകരം, അവളുടെ പിണക്കം മാറ്റാൻ വേണ്ടി അവൻ കാണിച്ചുകൂട്ടിയ കൊച്ചുകൊച്ചു കാര്യങ്ങൾ ജസ്‌നയും ഉള്ളിലൊരു നോവോടെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ മറ്റാരും ഇല്ലെങ്കിൽ അവളെ ഹെൽപ് ചെയ്യുന്നതും, അവൾ അലക്കിയിട്ട തുണികൾ ആരും കാണാതെ മുകളിലെ ടെറസ്സിൽ പോയി എടുത്തുകൊണ്ടുവരിക, ബന്ധുക്കളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് അവളെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി സംസാരിക്കുക—അങ്ങനെ ഒരു നല്ല ഭർത്താവാകാൻ അവൻ ആവുന്നത്ര ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ജസ്‌നയാകട്ടെ, ഒരു ഉത്തമ ഭാര്യയുടെ കടമകളിൽ ഒരിഞ്ച് വീഴ്ചയും വരുത്തിയില്ല. ടൊറന്റോയിലെ കൊടുംതണുപ്പിലേക്ക് അവന് കൊണ്ടുപോകാനുള്ള സാധനങ്ങളും ഷർട്ടുകളുമെല്ലാം അവൾ സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് തേച്ചുമടക്കി അവന്റെ വലിയ സ്യൂട്ട്കേസുകളിലേക്ക് അടുക്കിവെച്ചു. അവന് സമയത്തിന് ഭക്ഷണം വിളമ്പിക്കൊടുത്തു, എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് ബഹുമാനത്തോടെ 'ഇക്കാ' എന്ന് മാത്രം വിളിച്ചു.

എന്നാൽ രാത്രിയിൽ കിടപ്പുമുറിയുടെ വാതിൽ അടയുന്ന നിമിഷം, അവൾ തനിക്ക് ചുറ്റും ആ അദൃശ്യമായ മതിൽക്കെട്ട് വീണ്ടും ഉയർത്തും. കട്ടിലിന്റെ രണ്ടറ്റത്തായി കിടക്കുമ്പോൾ, ഇടയിലുള്ള ആ ചെറിയ