Chapter Title : പാപശൽഭം 15 [Shanushinu] [വിങ്ങുന്ന യാത്രാമൊഴി]

തുറന്ന് ഫോൺ പുറത്തെടുത്തു. സ്ക്രീനിലെ വെളിച്ചം അവളുടെ കണ്ണുനീർ പുരണ്ട മുഖത്തേക്ക് വീണു.

നോട്ടിഫിക്കേഷനിൽ തെളിഞ്ഞ പേര് കണ്ടതും അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ അറിയാതെ ഒന്ന് വിടർന്നു: ഏട്ടൻ.

അവൾ വേഗം വിരലമർത്തി ആ മെസ്സേജ് തുറന്നു.

"അവൻ ഇപ്പോൾ ബോർഡിംഗ് കഴിഞ്ഞ് ഫ്ലൈറ്റിൽ കയറിയിട്ടുണ്ട്. എന്റെ മോൾ കാറിലിരുന്ന് ഒരുപാട് കരയണ്ട കേട്ടോ. കണ്ണുതുടച്ചിട്ട് സമാധാനമായിട്ടിരിക്ക്. ഇനി മോളുടെ സ്വന്തം ബാഗുകൾ പാക്ക് ചെയ്യാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകൾ മനസ്സിൽ തുടങ്ങിക്കോ. കൃത്യം രണ്ടു മാസത്തിനുള്ളിൽ മോളുടെ വിസ ക്ലിയർ ചെയ്ത് കയ്യിൽ തരാൻ ഞാൻ നേരിട്ട് ഏർപ്പാട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അധികം കാലം എന്റെ മോൾക്ക് അവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കേണ്ടി വരില്ല. എല്ലാത്തിനും ഞാൻ ഉണ്ട് ട്ടോ കൂടെ."

ആ വരികളിലൂടെ ജസ്‌നയുടെ കണ്ണുകൾ ഒഴുകിനടന്നു.

അത്ഭുതകരമായൊരു മാറ്റമാണ് ആ നിമിഷം അവളുടെ ഉള്ളിൽ സംഭവിച്ചത്! അല്പം മുൻപ് വരെ ഷാഹിദ് പോയതിന്റെ സങ്കടത്തിൽ വിങ്ങിപ്പൊട്ടിയിരുന്ന അവളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക്, ആ സന്ദേശം ഒരു മഹാസമുദ്രം പോലെയുള്ള ആശ്വാസവും സുരക്ഷിതത്വവും ഒഴുക്കിവിട്ടു!

എങ്ങനെയാണ് ഈ മനുഷ്യൻ ഇത്രയും കൃത്യമായ സമയത്ത് തന്നെ തേടിയെത്തുന്നത്? താൻ ഈ ഇരുണ്ട കാറിലിരുന്ന് കരയുകയാണെന്ന് അങ്ങ് കാനഡയിലിരുന്ന് അയാൾ എങ്ങനെയാണ് അറിഞ്ഞത്?! 'അധികം കാലം എന്റെ മോൾക്ക് അവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കേണ്ടി വരില്ല, ഞാൻ കൂടെത്തന്നെയുണ്ട്' എന്ന ആ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ അവളുടെ സകല ഭയങ്ങളും ഏകാന്തതയും മഞ്ഞുപോലെ ഉരുകിപ്പോയി.

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് അപ്പോൾ ഒഴുകിയിറങ്ങിയ കണ്ണുനീരിന് വേർപാടിന്റെ കയ്പ്പായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, തന്നെ പൊതിഞ്ഞുപിടിച്ചിരിക്കുന്ന ആ അദൃശ്യമായ കരുതലിന്റെ മധുരമായിരുന്നു!

"ഇല്ല ഏട്ടാ...