Chapter Title : പാപശൽഭം 16 [Shanushinu] [ഉപ്പുകാറ്റിൽ അലിഞ്ഞ അതിരുകൾ]

പൂമൊട്ടിനെ മുകളിലേക്കും താഴേക്കും വട്ടത്തിലും നിർത്താതെ ഉരസുകയും ചെയ്തപ്പോൾ ജസ്ന മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടുകയായിരുന്നു!

ഓരോ ഞെക്കലും താഴെ അവളുടെ കുഞ്ഞിക്കുണ്ണയെ വീണ്ടും വീർപ്പിച്ചു. പൂർതേൻ വിരലുകൾക്കിടയിൽ നൂലായി നീണ്ട്, ഷീറ്റിൽ തണുത്ത് വീണു.

അവളുടെ ഇടുപ്പ് കിടക്കയിൽ നിന്ന് തനിയെ മുകളിലേക്ക് പൊങ്ങി. തുടകൾ വിറച്ചു. അന്നുവരെ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത അത്രയും തീവ്രമായൊരു കാമത്തിന്റെ തിരമാല അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ നിന്ന് പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട് സർവ്വ നാഡികളിലേക്കും ഇരച്ചുകയറി!

ഒന്നല്ല, തുടർച്ചയായി ആഞ്ഞടിച്ച സുഖത്തിന്റെ തിരകളിൽ അവളുടെ പൂമൊട്ട് വിരലുകൾക്കിടയിൽ കിടന്ന് കല്ലുപോലെ വിങ്ങിത്തുടിച്ചു.

ശരീരം മുഴുവൻ ഒരു വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞ്, കാൽവിരലുകൾ കിടക്കവിരിയിൽ ചുരുട്ടിയമർത്തി, ആ പരമോന്നത സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ വെച്ച് തലയിണയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ ആ പേര് മന്ത്രിച്ചു:

"ഏട്ടാ... എന്റെ ഏട്ടാ..."

ശ്വാസം കിട്ടാതെ കിതച്ചുകൊണ്ട്, വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന ശരീരവുമായി അവൾ കിടക്കയിലേക്ക് തളർന്നുവീണു.

മിനിറ്റുകൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് അടങ്ങിയിരുന്നില്ല; തുടയിടുക്കിലെ ആ ചൂടുള്ള തുടപ്പും ശമിച്ചിരുന്നില്ല. തളർന്ന കൈകളോടെ അവൾ അരികിൽ കിടന്നിരുന്ന ഫോൺ എടുത്ത് ഒരിക്കൽക്കൂടി ആ ചിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി.

മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ പേര് വിളിച്ചുകൊണ്ട്, അയാളുടെ കൈകളുടെ സ്പർശനം സ്വപ്നം കണ്ടുകൊണ്ടാണ് താൻ സ്വന്തം ഭർത്താവിന്റെ കിടക്കയിൽ കിടന്ന് ഇപ്പോൾ രതിമൂർച്ഛ അടഞ്ഞിരിക്കുന്നത്!

ഇത്രയും കാലം തനിക്ക് പ്രേമമോ വേറെ രീതിയിലുള്ള ഇഷ്ടമോ ഇല്ല എന്നും, ഏട്ടൻ എൻ്റെ നല്ലൊരു സുഹൃത്തും വഴികാട്ടിയും മാത്രമാണ് എന്നുള്ള അവൾ അവളെ തന്നെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന ആ മുഖം മൂടി അഴിഞ്ഞുവീണതിന്റെ തെളിവായിരുന്നു അപ്പോഴും അവളുടെ കൈകളിൽ ഇരുന്ന്