Chapter Title : പാപശൽഭം 16 [Shanushinu] [ഉപ്പുകാറ്റിൽ അലിഞ്ഞ അതിരുകൾ]

ഫോൺ എടുത്തു.

"ഹലോ ഇക്കാ... അത്താഴമൊക്കെ കഴിച്ചോ അവിടെ?" അവൾ വളരെ സ്വാഭാവികമായി ചോദിച്ചു.

"കഴിച്ചു പൊന്നൂ... ഇന്ന് ചപ്പാത്തിയും ചിക്കൻ കറിയും പുറത്തുനിന്ന് വാങ്ങിക്കഴിച്ചു," മറുതലയ്ക്കൽ ഷാഹിദിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ പതിവില്ലാത്ത ഒരു ഉത്സാഹവും ആവേശവുമുണ്ടായിരുന്നു. "എടീ പൊന്നൂ... നിനക്കൊരു സൂപ്പർ സന്തോഷവാർത്തയുണ്ട്! എന്താണെന്ന് പറയാമോ?"

എന്താണ് അവൻ പറയാൻ പോകുന്നതെന്ന് കൃത്യമായി അറിയാമായിരുന്നിട്ടും, ജസ്ന ഒന്നും അറിയാത്ത മട്ടിൽ കട്ടിലിന്റെ അരികിലേക്ക് ഇരുന്നു. "എന്താ ഇക്കാ? വിസയുടെ എന്തെങ്കിലും കാര്യമാണോ?"

"അതുതന്നെ!" ഷാഹിദ് വലിയ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു. "നമ്മുടെ രോഹിത് ഏട്ടൻ ഇന്ന് രാവിലെ മുംബൈയിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ട്, അവിടെ വലിയൊരു ബിസിനസ്സ് സമ്മിറ്റിൽ പങ്കെടുക്കാൻ വേണ്ടി പോയതാ.

പോകുന്നതിന് മുൻപ് ഇന്നലെ നമ്മുടെ വക്കീൽ സ്റ്റീവന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് നിന്റെ സ്പൗസൽ സ്പോൺസർഷിപ്പിന്റെ രണ്ട് ഒറിജിനൽ നോട്ടറൈസ്ഡ് ഡീഡുകൾ രോഹിത് ഏട്ടൻ വാങ്ങി ബാഗിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു!

കാനഡയിൽ നിന്ന് കൊറിയർ അയച്ചാൽ മഞ്ചേരിയിൽ എത്താൻ രണ്ടാഴ്ച പിടിക്കില്ലേ? അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ വിസ ഒട്ടും വൈകാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി, നാളെ രാവിലെ മുംബൈ ഓഫീസിലെ ഒരു എക്സിക്യൂട്ടീവിനെ രോഹിത് ഏട്ടൻ ഫ്ലൈറ്റിൽ കോഴിക്കോട്ടേക്ക് അയക്കുന്നുണ്ട്!"

ഷാഹിദ് ഒറ്റശ്വാസത്തിൽ അത് പറഞ്ഞുനിർത്തിയപ്പോൾ, ജസ്നയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ അവൾ പോലുമറിയാതെ വിചിത്രമായൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

എന്തൊരു വിരോധാഭാസമാണിത്!

മുംബൈയിലെ ഓഫീസിൽ നിന്ന് ഏതോ ഒരു എക്സിക്യൂട്ടീവല്ല നാളെ രാവിലെ കോഴിക്കോട്ടേക്ക് വരുന്നത്; മറിച്ച് കോടികളുടെ ബിസിനസ്സ് സമ്മിറ്റ് മാറ്റിവെച്ച് രോഹിത് കുമാർ തന്നെയാണ് അങ്ങോട്ട് പറന്നുവരുന്നത്!

അതും ആരുടെയും നിർബന്ധം കൊണ്ടല്ല—തന്റെ സ്വന്തം ഭാര്യയായ ജസ്ന പാതിരാത്രിയിൽ ഫോണിലൂടെ കൊഞ്ചി ആവശ്യപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് മാത്രം!