Chapter Title : പാപശൽഭം 16 [Shanushinu] [ഉപ്പുകാറ്റിൽ അലിഞ്ഞ അതിരുകൾ]

കോഴിക്കോട്ട് പോകുന്നുണ്ടോ?!" സഫയുടെ കണ്ണുകൾ ആവേശം കൊണ്ട് വിടർന്നു. "ഉമ്മാ... എന്നാ ഞാനും നാളെ കോളേജിൽ പോകുന്നില്ല! ഞാൻ ഇത്താത്തയ്ക്ക് കൂട്ടായിട്ട് കോഴിക്കോട്ടേക്ക് പൊയ്ക്കോളാം!

ഇത്താത്തയുടെ ഓഫീസ് കാര്യം കഴിഞ്ഞാൽ നമുക്ക് നേരെ മിഠായിത്തെരുവിൽ പോയി രണ്ട് ജോഡി കുർത്തിയും വാങ്ങി, കോഴിക്കോട് ബീച്ചിലെ ഫലൂദയും കുടിച്ചിട്ട് വൈകുന്നേരം വരാം! എന്ത് രസമായിരിക്കും അല്ലേ ഇത്താത്താ?!"

സഫയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ജസ്നയുടെ ഉള്ളൊന്ന് കാളി!

പടച്ചോനെ... സഫ കൂടെ വന്നാൽ പിന്നെ എല്ലാം വെള്ളത്തിലാകും! രോഹിത് ഏട്ടനെ കാണാൻ പോകുന്നിടത്തേക്ക് ഈ വായാടിക്കുട്ടിയെ എങ്ങനെ കൊണ്ടുപോകാനാണ്?! എന്നാൽ ഒട്ടും പതറാതെ, ജസ്ന പെട്ടെന്ന് തന്നെ തന്റെ ബുദ്ധി പ്രവർത്തിപ്പിച്ചു.

"അയ്യോ സഫാ... നീ കൂടെ വന്നാൽ എനിക്ക് വലിയ സന്തോഷമായേനെ," ജസ്ന വളരെ സങ്കടം ഭാവിച്ചുകൊണ്ട് സഫയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. "പക്ഷേ നീ മിനിഞ്ഞാന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞത് മറന്നുപോയോ?

നാളെ രാവിലെ നിങ്ങൾക്ക് അക്കൗണ്ടൻസിയുടെ ഇന്റേണൽ എക്സാം അല്ലേ? ആ കർശനക്കാരനായ പ്രൊഫസർ പരീക്ഷയ്ക്ക് വന്നില്ലെങ്കിൽ അപ്പോൾത്തന്നെ ഉപ്പയുടെ ഫോണിലേക്ക് വിളിക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞ് നീ തന്നെയല്ലേ ഇന്നലെ രാത്രി പഠിക്കാൻ ഇരുന്നത്?"

ജസ്ന അത് ഓർമ്മിപ്പിച്ചതും സഫയുടെ മുഖത്തെ കാറ്റ് പോയി!

"അയ്യോ... പടച്ചോനെ, ആ ഭൂതത്തിന്റെ പരീക്ഷയുടെ കാര്യം ഞാൻ മറന്നുപോയല്ലോ!" സഫ തലയിൽ കൈവെച്ച് കസേരയിലേക്ക് തന്നെ ഇരുന്നുപോയി.

"കണ്ടോ! പരീക്ഷയുള്ള ദിവസം കോളേജിൽ പോകാതെ മിഠായിത്തെരുവിൽ കറങ്ങാൻ നടക്കണം, അല്ലെ?!" ഉമ്മ ഉടൻതന്നെ സഫയെ കണ്ണുരുട്ടി പേടിപ്പിച്ചു. "നീ മര്യാദയ്ക്ക് നാളെ കോളേജിൽ പൊയ്ക്കോണം, ഒരു കോഴിക്കോട്ടും പോകണ്ട!"

സഫ ചുണ്ടുകോട്ടി