Chapter Title : പാപശൽഭം 16 [Shanushinu] [ഉപ്പുകാറ്റിൽ അലിഞ്ഞ അതിരുകൾ]

ആ കൈത്തണ്ടയിൽ തറഞ്ഞുപോയി!

ഷാഹിദിന്റേതുപോലെ വെളുത്തു തുടുത്ത, മൃദുവായ കൈകളായിരുന്നില്ല അത്. മറിച്ച്, ആണത്തത്തിന്റെ സകല കരുത്തും തുടിച്ചുനിൽക്കുന്ന, അഴകുള്ള ഇരുനിറമുള്ള കൈത്തണ്ട! ആ ഇരുണ്ട ചർമ്മത്തിന് മുകളിലൂടെ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന പച്ചഞരമ്പുകളും, നേർത്ത രോമരാജികളും, മണിമുത്തിൽ കിടന്ന് തിളങ്ങുന്ന പ്ലാറ്റിനം വാച്ചും കണ്ടപ്പോൾ ജസ്നയുടെ തൊണ്ട വരണ്ടുപോയി!

അതിനു താഴെയായി അയാളുടെ സന്ദേശമുണ്ടായിരുന്നു:

"ഒരേ സമയം, ഒരേ ആകാശം മോളൂ... ഇപ്പോൾ നമ്മൾക്കിടയിൽ പത്തര മണിക്കൂറിന്റെ ദൂരമില്ല. നാളെ രാവിലെ ഏഴുമണിക്കാണ് മുംബൈയിൽ നിന്ന് കോഴിക്കോട്ടേക്കുള്ള എന്റെ ഫ്ലൈറ്റ്.

കൃത്യം പത്തുമണിക്ക് എന്റെ മോളെ നേരിട്ട് കാണാൻ വേണ്ടി മണിക്കൂറുകൾ എണ്ണിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ഞാൻ..."

ആ വരികൾ വായിച്ച്, ഫോൺ സ്ക്രീനിലെ ആ ഇരുനിറമുള്ള കരുത്തുറ്റ കൈത്തണ്ടയിലേക്ക് വീണ്ടും നോക്കിയ നിമിഷം ജസ്നയുടെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ അണക്കെട്ട് പൊട്ടിയതുപോലെ കാമത്തിന്റെയും ആവേശത്തിന്റെയും ഒരു തീക്കാറ്റ് ആഞ്ഞടിച്ചു!

ഇനി പതിനൊന്ന് മണിക്കൂർ പോലുമില്ല!

ലോകം മുഴുവൻ അടക്കിഭരിക്കുന്ന, നൂറുകണക്കിന് കോടികളുടെ ബിസിനസ്സ് സമ്മിറ്റിന് വന്ന ആ മനുഷ്യൻ, താൻ ഒരൊറ്റ വാക്ക് പറഞ്ഞപ്പോൾ അതെല്ലാം മാറ്റിവെച്ച് നാളെ രാവിലെ ഏഴുമണിക്ക് വിമാനത്തിൽ കയറി തന്നെ കാണാൻ കോഴിക്കോട്ടേക്ക് വരികയാണ്!

അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ചെവികളിൽ പെരുമ്പറ കൊട്ടുന്നതുപോലെ മുഴങ്ങി. ശ്വാസം ചൂടായി. കഴിഞ്ഞ തവണ കുമരകത്ത് വെച്ചും, അതിനുശേഷം ലാപ്ടോപ്പിലെ ഫോട്ടോകൾ കണ്ടപ്പോഴുമൊക്കെ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ വികാരം ഉണർന്നത് തന്റെ സൗന്ദര്യം ക്യാമറയിലൂടെയോ അന്യന്റെ കണ്ണുകളിലൂടെയോ പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നു.

പക്ഷേ ഇന്ന് രാത്രി അതായിരുന്നില്ല!

ഇന്ന് അവളുടെ മനസ്സിൽ ക്യാമറകളില്ല, ഗൗതം മേനോനില്ല, ഷാഹിദില്ല—ഇന്ന് അവളുടെ സിരകളിൽ തിളച്ചുമറിയുന്ന ആ കാമത്തീ