Chapter Title : പാപശൽഭം 16 [Shanushinu] [ഉപ്പുകാറ്റിൽ അലിഞ്ഞ അതിരുകൾ]

വളരെ നേർത്ത ഒരു കോട്ടൺ നൈറ്റിയായിരുന്നു അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്.

മച്ചിലെ കറങ്ങുന്ന ഫാനിലേക്ക് നോക്കി കിടക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ ശരീരമാസകലം വല്ലാത്തൊരു ചൂടും വിറയലും പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

കഴിഞ്ഞ രണ്ടാഴ്ചയായി രാത്രികളിൽ ഫോണെടുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നത് കാനഡയിലെയും ഇന്ത്യയിലെയും ആ പത്തര മണിക്കൂറിന്റെ സമയവ്യത്യാസമായിരുന്നു. താൻ ഇവിടെ ഇരുട്ടിൽ കിടക്കുമ്പോൾ അയാൾ അവിടെ പകൽവെളിച്ചത്തിലായിരുന്നു.

പക്ഷേ ഇന്ന് രാത്രി അങ്ങനെയല്ല!

ഇന്ന് തങ്ങൾക്കിടയിൽ സമയവ്യത്യാസമില്ല! ഇപ്പോൾ മഞ്ചേരിയിലെ ഈ ആകാശത്ത് തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന അതേ നക്ഷത്രങ്ങൾ തന്നെയാണ് അങ്ങ് മുംബൈയിലെ ആകാശത്തും തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത്! താൻ ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുന്ന ഇതേ രാത്രിയിൽ, തന്നിൽ നിന്ന് അധികം ദൂരെയല്ലാതെ ആ മനുഷ്യനും ഉണർന്നിരിക്കുന്നുണ്ട്!

ആ ചിന്തയിൽ അവളുടെ ശ്വാസം ക്രമം തെറ്റിയ നിമിഷം തന്നെ—തലയിണയ്ക്കടിയിലിരുന്ന ഫോൺ ഒരൊറ്റ തവണ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു.

ജസ്ന ഞെട്ടി ഫോണെടുത്തു. വിറയ്ക്കുന്ന വിരലമർത്തി ആർക്കൈവ്ഡ് ചാറ്റ് തുറന്നപ്പോൾ അവിടെ ഏട്ടൻ അയച്ച ഒരു ഫോട്ടോയും സന്ദേശവും കിടക്കുന്നു!

അവൾ ആ ഫോട്ടോ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്ത് തുറന്നുനോക്കി.

മുംബൈയിലെ പ്രശസ്തമായ താജ് മഹൽ പാലസ് ഹോട്ടലിന്റെ ഉയരമുള്ള ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നെടുത്ത ചിത്രമായിരുന്നു അത്. താഴെ രാത്രിയിലെ മഞ്ഞവെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന 'ഗേറ്റ്വേ ഓഫ് ഇന്ത്യ'യും അതിനപ്പുറം കറുത്ത അറബിക്കടലും അവ്യക്തമായി കാണാം.

എന്നാൽ ആ ഫോട്ടോയുടെ മുൻഭാഗത്ത് ഫോക്കസ് ചെയ്തിരുന്നത് അതൊന്നുമായിരുന്നില്ല—മറിച്ച്, കറുത്ത കാപ്പി നിറച്ച ഒരു വെളുത്ത പോർസലിൻ കപ്പ് പിടിച്ചിരിക്കുന്ന രോഹിത് കുമാറിന്റെ വലതുകൈ ആയിരുന്നു!

കറുത്ത ലിനൻ ഷർട്ടിന്റെ കൈ മുകളിലേക്ക് തെറുത്തുവെച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട്, അയാളുടെ കരുത്തുറ്റ കൈത്തണ്ട ആ ചിത്രത്തിൽ വളരെ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

ജസ്നയുടെ കണ്ണുകൾ