Chapter Title : പാപശൽഭം 19 [Shanushinu] [ജസ്നയെ ബാംഗ്ലൂർ മാടി വിളിക്കുമ്പോൾ]

ഹാജി തന്റെ കണ്ണട ഊരി തുടച്ചുകൊണ്ട് ജസ്‌നയെ നോക്കി. "വിസ വേഗം ശരിയാകുന്നത് നല്ല കാര്യം തന്നെ... പക്ഷേ എന്റെ മോൾ ഒറ്റയ്ക്ക് അത്രയും ദൂരം ബാംഗ്ലൂർ വരെ പോകുന്നതെങ്ങനെയാ?" ഉമ്മർ ഹാജി ഒരു സാധാരണ മലപ്പുറത്തുകാരൻ പിതാവിന്റെ ആശങ്കയോടെ പറഞ്ഞു. "അഞ്ചു ദിവസം ആ വലിയ പട്ടണത്തിൽ മോൾ എങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കും? ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം... ഞാൻ മറ്റന്നാൾ മുതൽ കട ഒരു അഞ്ചു ദിവസത്തേക്ക് അടച്ചിടാം! എന്നിട്ട് മോൾക്ക് ഫ്ലൈറ്റ് വേണ്ട, ഞാൻ കൂടി വന്നിട്ട് നമുക്ക് രണ്ടാൾക്കും കൂടി ട്രെയിനിൽ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് പോകാം!"

ഉപ്പയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട നിമിഷം ജസ്‌നയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു!

പടച്ചോനെ! ഉപ്പ കൂടെ വന്നാൽ പിന്നെ എല്ലാം തകർന്നടിഞ്ഞുപോകും! ബാംഗ്ലൂരിലെ ആ പ്രസിഡൻഷ്യൽ സ്യൂട്ടിൽ രോഹിത് ഏട്ടന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടക്കാൻ കൊതിച്ച താൻ, ഉപ്പയുടെ കൂടെ ഇരുന്ന് വിസ ഓഫീസ് തപ്പേണ്ടി വരും!

"അത് ശരിയാ... അല്ലെങ്കിൽ മഞ്ചേരിയിലെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഷാഹിദിന്റെ ഉമ്മയോ ഹമീദ് കാക്കയോ ആരെങ്കിലും കൂടെ പോയാലും മതിയല്ലോ," ജസ്‌നയുടെ ഉമ്മയും അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.

എന്നാൽ അവിടെയാണ് സാഹചര്യങ്ങൾ ജസ്‌നയ്ക്ക് അനുകൂലമായി തിരിഞ്ഞത്. ഷാഹിദിന്റെ തറവാട്ടിൽ നിന്ന് ആരും വരാൻ കഴിയില്ലെന്ന കാര്യം ജസ്‌നയ്ക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.

"ഷാഹിദിന്റെ ഉമ്മയ്ക്ക് വരാൻ പറ്റില്ല ഉമ്മാ," ജസ്‌ന വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു. "അവരുടെ കുടുംബത്തിൽ ഉമ്മയുടെ സ്വന്തം സഹോദരന്റെ മകളുടെ കല്യാണമാണ് ഈ ആഴ്ച വേങ്ങര വെച്ച്. അതുകൊണ്ട് ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റില്ല. മാത്രമല്ല, ഉമ്മയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ യാത്ര ചെയ്താൽ നടുവേദന കലശലാണ്.