Chapter Title : പാപശൽഭം 19 [Shanushinu] [ജസ്നയെ ബാംഗ്ലൂർ മാടി വിളിക്കുമ്പോൾ]

ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തേക്ക് നിലച്ചുപോയി! അവളുടെ കൈകാലുകൾ തണുത്തുറഞ്ഞു!

പടച്ചോനെ!

താൻ ഇപ്പോൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ അയഞ്ഞ കോട്ടൺ കുർത്തിയുടെ അടിയിൽ—തന്റെ നഗ്നമായ വെണ്ണക്കൽ അരക്കെട്ടിൽ—രോഹിത് ഏട്ടൻ സമ്മാനിച്ച ആ അഞ്ചു പവന്റെ മാണിക്യക്കല്ലുകൾ പതിച്ച കനമുള്ള സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണം കിടക്കുന്നുണ്ട്! കണങ്കാലുകളിൽ അയാളുടെ വജ്രപ്പാദസരങ്ങളും!

ഇപ്പോൾ ഉമ്മയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഈ കുർത്തി മുകളിലേക്ക് ഊരിമാറ്റിയാൽ, തന്റെ നഗ്നമായ വയറ്റിലും ഇടുപ്പിലുമായി കിടന്ന് വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന ആ ഭീമാകാരമായ പൊന്നരഞ്ഞാണം ഉമ്മ നേരിട്ട് കാണും! കല്യാണത്തിന് ഉപ്പയും ഉമ്മയും തനിക്ക് അങ്ങനെയൊരു ആഭരണം തന്നിട്ടില്ലെന്ന് ഉമ്മയ്ക്ക് നന്നായി അറിയാം!

"അത്... അത് ഇപ്പോൾ ഇട്ടുനോക്കണോ ഉമ്മാ? അളവൊക്കെ ശരിയായിരിക്കും..." ജസ്‌ന പതർച്ചയോടെ പിന്നോട്ട് മാറി.

"അതെന്നാ വർത്തമാനമാ മോളേ? അവിടെ ചെന്നിട്ട് ഇടുമ്പോൾ ഇറുകിപ്പോയാൽ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യും? മടി കാണിക്കാതെ ഇങ്ങോട്ട് വാങ്ങി ഇട്ടുനോക്ക് പെണ്ണേ, ഇവിടെ ഞാനല്ലാതെ വേറെ ആരാ ഉള്ളത്?" ഉമ്മ ടോപ്പ് അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് വെച്ചുകൊടുത്തു.

രക്ഷപ്പെടാൻ പഴുതില്ലെന്ന് കണ്ടതും ജസ്‌നയുടെ ബുദ്ധി ഉണർന്നു.

"ഹച്ചീ...!"

അവൾ പെട്ടെന്ന് കൈകൊണ്ട് മൂക്കുപൊത്തി ഉച്ചത്തിൽ ഒന്ന് തുമ്മി! തുടർന്ന് ജനലിൽ നിന്നുള്ള കാറ്റടിച്ച് തണുത്തതുപോലെ ശരീരം കുറുക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു: "അയ്യോ ഉമ്മാ... രാവിലെ തലകുളിച്ചതിന്റെയാവും, ജനലിലെ കാറ്റടിക്കുമ്പോൾ നല്ല തണുപ്പുണ്ട്. ഞാൻ ദാ ബാത്റൂമിന്റെ വാതിൽക്കൽ മാറിനിന്ന് വേഗം ഇട്ടിട്ട് വരാം!"

ഉമ്മയുടെ മറുപടിക്ക് കാത്തുനിൽക്കാതെ, ജസ്‌ന ആ പുതിയ ടോപ്പും വാങ്ങി മുറിയോടു ചേർന്നുള്ള അറ്റാച്ച്ഡ് ബാത്റൂമിന്റെ പാതി തുറന്ന വാതിലിന് പിന്നിലേക്ക് മാറിനിന്നു.

ഉമ്മ കട്ടിലിൽ തന്നെ ഇരിക്കുകയാണെന്നാണ് അവൾ