Chapter Title : പാപശൽഭം 19 [Shanushinu] [ജസ്നയെ ബാംഗ്ലൂർ മാടി വിളിക്കുമ്പോൾ]

കാത്തിരിക്കുന്ന ആ മല്ലന് മാത്രം ഉള്ളതാണ്!

"ഹസ്ബൻഡിന്റെ കമ്പനി ആവശ്യത്തിന് പോകുന്നതാ. എനിക്ക് ചെറിയ തലവേദനയുണ്ട്, ഒന്ന് ഉറങ്ങണം," ജസ്‌ന യാതൊരു ദയയുമില്ലാതെ അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞുനിർത്തി.

തുടർന്ന് ഷാഹിദിന് 'ഇക്കാ, ഫ്ലൈറ്റ് എടുക്കാൻ പോവുകയാണ്, അവിടെ എത്തിയിട്ട് വിളിക്കാം' എന്ന് മെസ്സേജ് അയച്ച് ഫോൺ ഫ്ലൈറ്റ് മോഡിലിട്ട് അവൾ ജനലിന് നേരെ മുഖം തിരിച്ചു.

ചമ്മിപ്പോയ ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ പിന്നെ ഒരക്ഷരം മിണ്ടാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല! എങ്കിലും വിമാനം പറന്നുയരുന്നതുവരെയും അതിനുശേഷവും, ജസ്‌ന കാണാതെ അവൻ ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ വെളുത്ത കവിളുകളിലേക്കും മൈലാഞ്ചിയിട്ട വിരലുകളിലേക്കും കൊതിയോടെ ഒളിഞ്ഞുനോക്കിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന് വിമാനത്തിന്റെ എഞ്ചിനുകൾ വലിയൊരു ഇരമ്പലോടെ ഉണർന്നു.

റൺവേയിലൂടെ വിമാനം മിന്നൽ വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞുതുടങ്ങി. അടുത്ത നിമിഷം—മുന്നിലെ ചക്രങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ നിന്നുയർന്ന് വിമാനം ആകാശത്തേക്ക് കുതിച്ചുയർന്നപ്പോൾ, ജസ്‌നയുടെ അടിവയറ്റിലൂടെ ഒരു കാറ്റു കയറിയതുപോലെ അവൾ സീറ്റിന്റെ കൈവരിയിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചു കണ്ണുകളടച്ചു!

നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ വിമാനം മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നേരെയായി. അവൾ പതിയെ കണ്ണുതുറന്ന് ചെറിയ വട്ടജനലിലൂടെ താഴേക്ക് നോക്കി.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതത്താൽ വിടർന്നുപോയി!

താഴെ മലപ്പുറത്തിന്റെ പച്ചപ്പട്ടുടുത്ത തെങ്ങിൻതോപ്പുകളും, ചുവന്ന വെട്ടുകൽ കുന്നുകളും, വളഞ്ഞുപുളഞ്ഞൊഴുകുന്ന ചാലിയാർ പുഴയും ചെറിയ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ പോലെ അകന്നകന്നു പോകുന്നു! തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം തൂവെള്ള പഞ്ഞിക്കെട്ടുകൾ പോലുള്ള ഡിസംബറിലെ മേഘപാളികളെ കീറിമുറിച്ച് വിമാനം നീലാകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു.

ജസ്‌ന ജനൽച്ചില്ലിലേക്ക് നെറ്റി ചേർത്തുവെച്ചു.

ആ മേഘങ്ങൾക്കപ്പുറം താൻ ഉപേക്ഷിച്ചുപോരുന്നത് മഞ്ചേരിയിലെ ആ കൂട്ടുകുടുംബത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടുകളെയും നിയന്ത്രണങ്ങളെയുമാണ്! ഇപ്പോൾ താൻ പറന്നുയരുന്നത് ഭൂമിയിലേക്കല്ല—മറിച്ച് അടുത്ത നാല് പകലും മൂന്ന് രാത്രിയും തനിക്ക് പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യവും പ്രണയവും തരാൻ