Chapter Title : പാപശൽഭം 20 [Shanushinu] [ജസ്ന രോഹിത്തിൽ അലിയുമ്പോൾ]
ഇത് കണ്ടോ? ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം എന്റെ ഉമ്മ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിത്തന്നതാ. പാവം ഉമ്മ പറഞ്ഞത് എന്താണെന്നറിയാമോ? ബാംഗ്ലൂർ എയർപോർട്ടിൽ എന്നെ കൂട്ടാൻ വരുന്ന ആ റാഹില മാഡത്തിന് കൊടുക്കണമെന്ന്!"
രോഹിത് കൗതുകത്തോടെ ആ ടിന്നിലേക്ക് നോക്കി. ജസ്ന ടിന്നിന്റെ അടപ്പ് തുറന്നതും—നല്ല ശുദ്ധമായ വെളിച്ചെണ്ണയിൽ വറുത്തെടുത്ത, ഏലയ്ക്കയുടെയും തേങ്ങയുടെയും നെയ്യിന്റെയും കൊതിപ്പിക്കുന്ന മണമുള്ള അസ്സൽ മലപ്പുറം ഉന്നക്കായകളുടെ സുഗന്ധം ആ മെയ്ബാക്ക് കാറിനുള്ളിലാകെ നിറഞ്ഞു!
രോഹിത് കുമാറിന്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി; അയാളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ആ പഴയ കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
"ആഹാ! ഉന്നക്കായ!" രോഹിത് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. "അന്ന് ആദ്യമായിട്ട് എനിക്ക് വാട്ട്സ്ആപ്പിൽ ഫോട്ടോ അയച്ചുതന്നപ്പോൾ കരിഞ്ഞുപോയ ആ ഉന്നക്കായയുടെ തങ്കച്ചിമാരാണോ ഇത്? അതോ ഇതും കരിഞ്ഞതുതന്നെയാണോ?"
"ദേ ഏട്ടാ... വീണ്ടും ആ കരിഞ്ഞ ഉന്നക്കായയുടെ കഥ പറയല്ലേ!" ജസ്ന ചുണ്ടുകോട്ടി കൃത്രിമ ദേഷ്യത്തോടെ അയാളുടെ കയ്യിൽ പതിയെ ഒന്ന് നുള്ളി. "അന്ന് ഏട്ടന്റെ മെസ്സേജ് കണ്ടിട്ടുള്ള വെപ്രാളത്തിൽ കരിഞ്ഞുപോയതല്ലേ! ഇത് കരിഞ്ഞതൊന്നുമല്ല, നല്ല ഒന്നാംതരം ഉന്നക്കായയാണ്!"
"എങ്കിൽ പിന്നെ... ആ റാഹില മാഡത്തിന് കൊടുക്കാൻ ഉമ്മ തന്ന സ്ഥിതിക്ക്, റാഹില മാഡത്തിന്റെ ബോസിന് തന്നെ ഇതിന്റെ ആദ്യത്തെ പങ്ക് കിട്ടണമല്ലോ," രോഹിത് സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു: "എന്റെ മോളുടെ ആ മൈലാഞ്ചിയിട്ട കൈകൊണ്ട് തന്നെ എനിക്ക് ഒരെണ്ണം വായിൽ വെച്ചുതന്നേ..."
ജസ്നയുടെ കവിളുകൾ ചുവന്നുതുടുത്തു.
ഷാഹിദിന് പോലും അവൾ ഇങ്ങനെ കാറിലിരുന്ന് സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് ഭക്ഷണം വാരിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല. അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ ടിന്നിൽ നിന്ന് മൃദുവായ
💬 Comments
View all comments