Chapter Title : പാപശൽഭം 20 [Shanushinu] [ജസ്ന രോഹിത്തിൽ അലിയുമ്പോൾ]
കഴിയാത്തൊരു ലഹരി പാഞ്ഞുകയറി! അതൊരു കേവലം കുറ്റബോധത്തിന്റെയോ പാപത്തിന്റെയോ ഭയമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, സർവ്വ അധികാരങ്ങളുമുള്ള ഒരു മഹാറാണിയായി താൻ മാറിയെന്ന വല്ലാത്തൊരു അഹങ്കാരവും, വിലക്കപ്പെട്ട ഒരു ലോകം വെട്ടിപ്പിടിച്ചതിന്റെ ആവേശവും, തൻ്റെ ഏട്ടനോടുള്ള അതിരറ്റ പ്രണയവുമായിരുന്നു അത്.
ആ നിമിഷം, ആ ഇരുണ്ട ചില്ലിലെ പ്രതിബിംബത്തിലേക്ക് നോക്കിനിൽക്കെ ജസ്ന ഒരു വലിയ സത്യം പൂർണ്ണമായ വ്യക്തതയോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു—തന്റെ ആത്മാവും മനസ്സും ശരീരവും ഇനി എന്നെന്നേക്കുമായി രോഹിത് കുമാറിനോട് വിളക്കിച്ചേർക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞു. ഇനി അതിൽ നിന്നൊരു മടക്കം അവൾക്ക് സാധ്യമല്ല. അങ്ങ് കാനഡയിലെ മഞ്ഞത്തിരുന്ന് തനിക്ക് വേണ്ടി പണിയെടുക്കുന്ന, തൻ്റെ ഇക്കയോട് തനിക്ക് ഇതേ അളവിൽ പ്രണയം തോന്നുന്നില്ല.. പകരം, തന്റെ ഭർത്താവായത് കൊണ്ട് താൻ ഒരിക്കലും വേദനിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത, പക്വതയില്ലാത്ത ഒരു പാവം കുട്ടിയോടുള്ള നിശ്ശബ്ദമായ സഹതാപവും സംരക്ഷണബോധവും നിറഞ്ഞു ഒരു വികാരം മാത്രം ആയിരുന്നു അവൾക്ക് അവനോട് ഉണ്ടായിരുന്നത്.
"എന്താ എന്റെ റാണി ആ ചില്ലിലേക്ക് നോക്കി ഇത്ര ആഴത്തിൽ ആലോചിക്കുന്നത്?" രോഹിത് അവളുടെ കാതിൽ മൃദുവായി ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.
ജസ്ന അരക്കെട്ടിലിരുന്ന അയാളുടെ കൈകൾക്ക് മുകളിൽ സ്വന്തം മൈലാഞ്ചിയിട്ട കൈപ്പത്തി വെച്ച് മുറുകെ അമർത്തി. അയാളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും ചാഞ്ഞുകൊണ്ട്, ചില്ലിലെ അയാളുടെ ആഴമുള്ള കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അവൾ പ്രണയാതുരമായി മന്ത്രിച്ചു:
"ഒന്നുമില്ല ഏട്ടാ... ഈ ലോകത്തിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിൽ, എന്റെ ഏട്ടന്റെ കൈകളിൽ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ... എനിക്ക് ഇനി താഴേക്ക് ഇറങ്ങാനേ തോന്നുന്നില്ല..."
രോഹിത് അവളുടെ കഴുത്തിൽ വീണ്ടും ആഴത്തിലൊന്ന് ചുംബിച്ചു. താഴെ ബാംഗ്ലൂർ നഗരത്തിന്റെ ആ ദീപാലങ്കാരങ്ങളെ സാക്ഷിയാക്കി, ആ
💬 Comments
View all comments