Chapter Title : പാർട്ണേഴ്സ് ഓഫ് ലൗ 2 [അപരൻ]
മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ലെന്നു അവനോർത്തു.
" ഇപ്പഴും നീയിങ്ങനെ വാണമടിച്ചു ചീറ്റിച്ചു തരുന്നതിന്റെ സുഖമൊന്നു വേറേ തന്നെയാടീ. പണ്ടത്തെപ്പോലെ തന്നെ" ലതീഷ് പറഞ്ഞു.
" പണ്ടും ചേട്ടൻ ഇങ്ങനെ തന്നെയല്ലാരുന്നോ. അവസാനം എന്റെ ദേഹത്തു അടിച്ചൊഴിക്കലല്ലാരുന്നോ" ലിജി പ്രതിവചിച്ചു.
" അതു നീ ഗർഭിണിയാകാതിരിക്കാനല്ലായിരുന്നില്ലേ. എന്നെ കെട്ടാൻ സമ്മതിച്ചിരുന്നേൽ അങ്ങനെ വല്ലോം വേണമാരുന്നോ"
" എനിക്കു ഇഷ്ടമല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ലല്ലോ ചേട്ടാ"
" അതറിയാഞ്ഞട്ടല്ലല്ലോ എന്റെ പൊന്നേ. നിന്റെ വീട്ടുകാരെതിർത്തിട്ടല്ലേ."
" ചേട്ടനറിയാമല്ലോ അച്ഛന്റെ വാശി. പിന്നെ അമ്മ ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴല്ലേ നമുക്കു പിരിയാമെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞത്"
" അറിയാമെടീ മോളേ. പക്ഷേ കണ്ടില്ലേ വിധി നമ്മളെ വീണ്ടും അടുപ്പിച്ചത്"
" ശരിയാ. വിനുവേട്ടന്റെ കൂടെ ഇവിടെ വരുമ്പം ലതിയേട്ടനെ ഇവിടെ വച്ചു കണ്ടുമുട്ടുമെന്നു ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ലാ"
" അതാ മോളേ വിധിയെന്നു പറയുന്നത്"
" എങ്കിലും ചേട്ടാ ഇപ്പോ വിനുവേട്ടനാ എന്റെ എല്ലാം. എന്റെ ദൈവമാ വിനുവേട്ടൻ. ആ വിനുവേട്ടനെയാ ഞാനിങ്ങനെ വഞ്ചിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ലതിയേട്ടനെ എനിക്കു മറക്കാനും കഴിയില്ല. ഞാനെന്തു ചെയ്യും എന്റീശ്വരാ" ലിജിയുടെ ഭാവം മാറി.
ലതീഷ് ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു..
" ചേട്ടനറിയാമോ വിനുവേട്ടൻ എന്റെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടിയ നിമിഷം മുതൽ വിനുവേട്ടനാ എന്റെ എല്ലാമെല്ലാം. അന്നു മുതൽ ഞാൻ കുറ്റബോധം കൊണ്ട് നീറിപ്പുകയുകയാ. ഇന്നു വരെ ഒരു നല്ല ഭാര്യയുടെ കടമ ചെയ്യാൻ എനിക്കു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാക,മ്പി,കു,ട്ട,ന്,നെ,റ്റ്വിനുവേട്ടൻ എന്റെ ദേഹത്തു തൊടുമ്പോഴേ ഞാനാകെ ചത്തു മരവിച്ച പോലാകും. പാവം എന്റെ വിനുവേട്ടൻ.. ഏട്ടനായതു കൊണ്ടാ ഇതൊക്കെ സഹിക്കുന്നത്. വേറാരേലുമാരുന്നേൽ
💬 Comments
View all comments