Chapter Title : പാറുവമ്മയുടെ മടിയിൽ ചിന്നൻ ലോക്കായപ്പോൾ [സുനിൽ]

എനിക്ക് തോന്നി .

എന്നാലും ഞാൻ അത് വീട്ടിൽ പറയുകയോ അവനോട് അതിനെ പറ്റി തിരക്കുകയോ ചെയ്തില്ല .

ഇന്ന് പലഹാരം കിട്ടിയാൽ നാളെയില്ല . പിന്നെ മറ്റന്നാളാണ് .

ഇതെന്ത് കണക്ക് ?

ഞാൻ ചിന്നന് പലഹാരം പാറുവമ്മ കൊടുക്കുന്ന ദിവസം നോക്കി തന്നെ ഒന്ന് ലീവ് എടുത്തു .

അൻപത് പൈസ വരെ കണക്ക് പറഞ്ഞ് പിടിച്ച് മേടിക്കുന്ന പാറുവമ്മ ഒന്നര ദിവസം ഇടവിട്ട് എൺപത് രൂപക്ക് അടുത്ത് വില വരുന്ന സാധനങ്ങൾ ചിന്നന് ഫ്രീ ആയി കൊടുക്കുന്നതിൽ എന്തോ ഉണ്ട് എന്ന് ഞാൻ മനസിൽ കരുതി .

ഞാൻ പതിവ് പോലെ രാവിലെ ചായ കുടി കഴിഞ്ഞ് സൈക്കിളും എടുത്ത് ലീവ് ആണെന്ന് വീട്ടിൽ അറിയിക്കാതെ ജോലിക്ക് പോകുന്ന പോലെ തന്നെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി .

അമ്മയും അച്ചനും രാവിലെ 8 മണിക്ക് ജോലിക്ക് പോയി .

ഞാൻ പോയി കഴിഞ്ഞ് പതിവ് പോലെ ചിന്നൻ ടിവിക്ക് മുന്നിലായിരുന്നു .

ഞാൻ സൈക്കിൾ റോഡിൻ്റെ ഒരു സൈഡിൽ ഒതുക്കി വെച്ച ശേഷം പാറുവമ്മയുടെ കടയുടെ സൈഡിലുള്ള ഒരു ചെറിയ കാട്ടിൽ പാറുവമ്മയെ തന്നെ വീക്ഷിച്ച്ക്കൊണ്ട് പതുങ്ങിയിരുന്നു .

സമയം ഏകദേശം പതിനൊന്ന് മണി കഴിഞ്ഞ് സൂചി പന്ത്രണ്ടിലേക്ക് എത്താറായ സമയം .

കടയിലെ തിരക്ക് കഴിഞ്ഞ് ആളുകൾ ഉച്ച ഊണിനുള്ള തിരക്കിലായി .

ചിലർ പണി സ്ഥലത്ത് തന്നെ പറമ്പിലും മറ്റുമിരുന്ന് കഞ്ഞി കുടിയും ചായ കുടിയുമായി വട്ടം കൂടി ഇരുന്ന് സൊറ പറയുന്ന സമയമായിരുന്നു അത് .

പാറുവമ്മയുടെ കടയുടെ തൊട്ടടുത്ത് കപ്പ കടയുള്ള ബീരാനിക്ക കച്ചവടം കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്കും പോയി .

പാറുവമ്മ ബ്രൗൺ കളർ ബ്ലൗസും കാവി മുണ്ടും ധരിച്ച് അൽപം മാത്രം നര വീണ മുടി പിന്നിലേക്ക് ഉണ്ട പോലെ കെട്ടി വെച്ച് ദേഹം വെളുത്ത തോർത്ത് കൊണ്ട് തുടച്ച് കൊണ്ട് കടയുടെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു .

ആരേയോ കാത്ത് നിൽക്കുന്ന പോലെ തോന്നി പാറുവമ്മയുടെ ആ നിൽപ് കണ്ടിട്ട് .

പാറുവമ്മയുടെ ബ്ലൗസിൻ്റെ കക്ഷവും പുറവും വിയർത്തിരിക്കുന്നതും ആ നെറ്റിയിൽ നിന്ന് സിന്ദൂരം ചെറുതായി പടർന്ന് കറുത്ത് തുടുത്ത കവിളിലേക്ക് ഊർന്നിറങ്ങുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു .

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞതും പാറുവമ്മ കടക്ക് ഉള്ളിലേക്ക് തന്നെ കയറി പോയി .

വീണ്ടും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്ന് ആരേയോ എത്തി