Chapter Title : പാറുവമ്മയുടെ മടിയിൽ ചിന്നൻ ലോക്കായപ്പോൾ [സുനിൽ]

തൊട്ടടുത്ത് കപ്പ കടയുള്ള ബീരാനിക്ക കച്ചവടം കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്കും പോയി .

പാറുവമ്മ ബ്രൗൺ കളർ ബ്ലൗസും കാവി മുണ്ടും ധരിച്ച് അൽപം മാത്രം നര വീണ മുടി പിന്നിലേക്ക് ഉണ്ട പോലെ കെട്ടി വെച്ച് ദേഹം വെളുത്ത തോർത്ത് കൊണ്ട് തുടച്ച് കൊണ്ട് കടയുടെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു .

ആരേയോ കാത്ത് നിൽക്കുന്ന പോലെ തോന്നി പാറുവമ്മയുടെ ആ നിൽപ് കണ്ടിട്ട് .

പാറുവമ്മയുടെ ബ്ലൗസിൻ്റെ കക്ഷവും പുറവും വിയർത്തിരിക്കുന്നതും ആ നെറ്റിയിൽ നിന്ന് സിന്ദൂരം ചെറുതായി പടർന്ന് കറുത്ത് തുടുത്ത കവിളിലേക്ക് ഊർന്നിറങ്ങുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു .

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞതും പാറുവമ്മ കടക്ക് ഉള്ളിലേക്ക് തന്നെ കയറി പോയി .

വീണ്ടും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്ന് ആരേയോ എത്തി നോക്കുന്ന പോലെ നോക്കിയ ശേഷം വീണ്ടും അകത്തേക്ക് കയറി പോയി .

ഒരു പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞതും റോഡിൻ്റെ സൈഡിലൂടെ ഞൊണ്ടിക്കൊണ്ട് അതാ വരുന്നു ചിന്നൻ .

മഞ്ഞ ബനിയനും മുട്ടിന് താഴെ വരെ ഇറക്കമുള്ള ഒരു ബർമുഡയുമിട്ട് നാല് പാടും നോക്കിക്കൊണ്ടാണ് അവൻ വരുന്നത് .

അവൻ്റെ മുഖത്ത് ഭയവും കള്ളത്തരവും നിഴലിക്കുന്നത് എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു .

ചെറുപ്പത്തിൽ എനിക്ക് എന്നേക്കാൾ കൂടുതൽ ചിന്നനും പാറുവമ്മയെ ഭയങ്കര പേടിയായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ മുന്നെ പറഞ്ഞല്ലോ .

എന്നാൽ പലഹാരങ്ങൾ ഫ്രീ ആയിട്ട് കിട്ടി തുടങ്ങിയപ്പോൾ ചിന്നൻ എന്ന പത്തൊൻപത്കാരൻ്റെ പേടിയെല്ലാം മാറിയതിൽ എനിക്ക് അൽഭുതമൊന്നും തോന്നിയില്ല .

കാരണം പലഹാരങ്ങൾ പണ്ട് തൊട്ടേ അവൻ്റെയൊരു വീക്നെസ് ആയിരുന്നു .

ചിന്നൻ ഞൊണ്ടി