Chapter Title : പാറുവമ്മയുടെ മടിയിൽ ചിന്നൻ ലോക്കായപ്പോൾ [സുനിൽ]

തുടങ്ങിയപ്പോൾ ചിന്നൻ എന്ന പത്തൊൻപത്കാരൻ്റെ പേടിയെല്ലാം മാറിയതിൽ എനിക്ക് അൽഭുതമൊന്നും തോന്നിയില്ല .

കാരണം പലഹാരങ്ങൾ പണ്ട് തൊട്ടേ അവൻ്റെയൊരു വീക്നെസ് ആയിരുന്നു .

ചിന്നൻ ഞൊണ്ടി ഞ്ഞൊണ്ടി വന്ന് പാറുവമ്മയുടെ പലചരക്ക് കടയുടെ മുന്നിൽ വന്ന് നാണത്തോടെ നിന്നതും പാറുവമ്മ ചിരിച്ച മുഖത്തോടെ ചിന്നൻ്റെ അരികിലേക്ക് നടന്ന് വന്നു .

" എത്ര നേരായി കണ്ണാ പാറുവമ്മ കാത്തിരിക്കണു "

എന്ന് പറഞ്ഞ് പാറുവമ്മ കടയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് തന്നെ ചിന്നനെ തൻ്റെ ദേഹത്തേക്ക് ചേർത്ത് അണച്ച് പിടിച്ച് അവൻ്റെ കവിളിൽ മണത്ത് ചുംബിച്ചു .

ചിന്നന് പാറുവമ്മയുടെ പൊക്കിളിന് അൽപം മുകളിൽ മാത്രമായിരുന്നു ഉയരമുണ്ടായിരുന്നത് .

ചിന്നൻ്റെ മുഖം പാറുവമ്മയുടെ കൊഴുത്ത് മടക്കുകൾ വീണ കുടവയറിൽ ഒട്ടി ഇരിക്കുന്ന കാഴ്ച്ച എന്നെ പുളകം കൊള്ളിച്ചു .

പാറുവമ്മ ചിന്നനെ വാരി എടുത്ത് ചുറ്റിനും നോക്കിക്കൊണ്ട് കടയിലേക്ക് കയറി പോയ ശേഷം അപ്പോൾ തന്നെ ഇറങ്ങി വന്നു .

ചിന്നനെ കടയിലെ സ്റ്റൂളിൽ പിടിച്ച് ഇരുത്തിയ പാറുവമ്മ എന്തിനാണ് പുറത്തേക്ക് വന്നത് എന്ന ചിന്തയായി എനിക്ക് .

പാറുവമ്മ ചുറ്റിനും ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കിയ ശേഷം ഞാൻ പമ്മി ഇരുന്ന കാടിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നടുത്തു .

എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാത്ത വേവലാതിയായി .

ഞാൻ ശ്വാസം അടക്കി പിടിച്ച് ആ കുറ്റിക്കാട്ടിൽ തന്നെ അനങ്ങാതെ കിടന്നു.

ദേഹത്തേക്ക് അടുത്ത് നിന്നിരുന്ന കുറച്ച് പച്ചിലകൾ വാരി മറച്ചു .

പാറുവമ്മ ചുറ്റിനും നോക്കിക്കൊണ്ട് ഞാൻ കിടന്നിരുന്നതിൻ്റെ തൊട്ട് മുന്നിൽ വന്ന് നിന്നു .

എൻ്റെ നെഞ്ച് പട പടാ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി .

ഞാൻ മുഖത്ത് നിന്നും പച്ചിലകൾ പയ്യെ വകഞ്ഞ് മാറ്റിക്കൊണ്ട് പാറുവമ്മയെ മുഖമുയർത്തി നോക്കിയതും പാറുവമ്മ താൻ ഉടുത്തിരുന്ന നീല അടിപ്പാവാടയും കാവി മുണ്ടും മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി അരയിൽ ചുറ്റി വെച്ചു .

ചാണക പച്ച നിറത്തിലുള്ള ആൽബയുടെ ജട്ടിക്കുള്ളിൽ വീർത്ത ത്രികോണം പോലുള്ള പാറുവമ്മയുടെ ഉന്തിയ വട്ടയപ്പം തുളുമ്പി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് ഞാൻ അന്തിച്ച് പോയി .

നല്ല മുഴുത്ത് തൂങ്ങിയ