Chapter Title : പാറുവിന്റെ ദു:ഖം [നിവേദിത]

നേരത്തെ മൗനത്തിന്  ശേഷം പാറു പിറുപിറുത്തു.....,

" അ..  ജ്... മ... ൽ..!"

" എടാ... കള്ളി... കറക്ടാ.. ഞാനും  അവന്റെ താ..."

പാറുവിന്റെ  മൂക്കിൻ തുമ്പത്ത് വാത്സല്യത്തോടെ പിടിച്ച് സുമ  അനുകൂലിച്ചു

കാര്യം  എന്തായാലും  അതിൽ  പിന്നെ പുരുഷൻമാരുടെ  " പുരുഷത്വം." പാറുവിന്റെ ഇഷ്ട  വിഷയമായി...

സ്വതേ വികാരവതിയായ പാറുവിന്റെ  ഉള്ളിൽ അമർന്ന്  കത്തിയ  വികാരാഗ്നി ആളി  കത്താൻ  തുടങ്ങി

മറ്റൊരവസരത്തിൽ  സുമ ചോദിച്ചു..,

" പെണ്ണേ... നീ  വിരലിടാറില്ലേ...?"

" ഹും...!"

ആരാ പിന്നെ വിരലിടാത്തത്  എന്ന മട്ടിൽ പാറു മൊഴിഞ്ഞു

" വെറുതെ ഇടത്തേ ഉള്ളോ...?'

" അല്ലാതെ  പിന്നെ...?"

" കൂട്ടത്തിൽ ആ കന്തിൽ  ഒന്ന് ഞെരടി  നോക്ക്... സ്വർഗ്ഗം കാണുമെടീ .... സ്വർഗ്ഗം...!"

പോയ  7 വർഷമായി  വിരലിടുന്നുവെങ്കിലും  പാറുവിന്  അതൊരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു...

ലൈംഗിക അനുഭുതി സ്വയം തന്നെ ഒരു പുതിയ തലത്തിലേക്ക് ഉയർത്താനും  വ്യാപരിക്കാനും സാധ്യമാക്കിയ  സുമയില്ലാതെ  തന്റെ  വിവാഹം  നടക്കുമെന്നോർത്ത്  പാറു വിഷാദം കൊണ്ടു

******

ചൊവ്വാ ദോഷം കാരണം പാറുവിന്റെ കല്യാണം  ഒത്തിരി  നീണ്ടു...

ചെത്തുകാർ പിള്ളേരുടെ  ഭാഷയിൽ  പറഞ്ഞാൽ ഒരു " മരണച്ചരക്കാണ് " പാറു

വേണ്ടതിൽ ഏറെ  മൂടും മുലയും ഉള്ള തലങ്ങും വിലങ്ങും ഇട്ട് പണിയാൻ തോന്നുന്ന ഒരു  ക്ലാസ്സ്  ഉരുപ്പടിയാണ് ....

കല്യാണത്തിന് മുൻപ്  പതിനാല്  വർഷം വിരലും  കാരറ്റും വഴുതനയും ഉപയോഗിക്കേണ്ടി  വന്ന  ഒരു ഹതഭാഗ്യ കൂടിയായി പാറു.... ഒടുവിൽ  അതിർത്തി  കാക്കുന്ന പട്ടാളക്കാരൻ ജഗൻ  ജീവിതാന്ത്യം വരെ  പാറുവിനും  കാവൽ ഭടനായി

ശത്രുക്കളെ ദയാരഹിതമായി നേരിടുന്ന