Chapter Title : പാറുവിന്റെ ദു:ഖം [നിവേദിത]

പട്ടാളക്കാരൻ ജഗൻ  ജീവിതാന്ത്യം വരെ  പാറുവിനും  കാവൽ ഭടനായി

ശത്രുക്കളെ ദയാരഹിതമായി നേരിടുന്ന ജഗൻ  സ്വന്തം തോക്ക് കൊണ്ട്  പാറുവിന്റെ  വിടവിൽ നിർദാക്ഷീണം നിറയൊഴിച്ചു...

" തോക്കിന്റെ " വണ്ണവും  ശക്തിയും അനുഭവിച്ച് അറിഞ്ഞ  നാളുകൾ...

കാമാഗ്നി  ഏഴു  തിരി വിളക്ക്  പോലെ  പാറുവിന്റെ അകതാരിൽ തെളിഞ്ഞ്  കത്തി.. ചിക്കാഗോയിൽ മധുവിധു അവസാനിക്കാത്ത കൂട്ടുകാരിയെ  ഓർക്കുമ്പോൾ  ഇനിയും  വലിയ തോക്ക് ഒരാവേശമായി  പാറുവിന്റെ ഉള്ളിൽ  പടർന്ന്  കയറി...

ജഗൻ വീണ്ടും  വെടി വയ്ക്കാൻ അതിർത്തിയിലേക്ക്  നീങ്ങി

മഞ്ഞ് പുതച്ച  ഹിമവാന്റെ മടിത്തട്ടിൽ ജഗൻ  വിറയോടെ  കാവൽ  തുടർന്നു

ഇങ്ങാകട്ടെ ജഗന്റെ  അഭാവത്തിൽ കടി മൂത്ത  പൂർതടം  കട്ടിൽ  കോണിലും  മെത്തയിലും ഉരച്ച് ദിവസങ്ങൾ  തള്ളി  നീക്കി...

******

ജഗന്റെ  കളി കൂട്ടുകാരൻ  വിജിയുടെ  കല്യാണമാണ്

" മോള് പോകട്ടെ.... അവളുടെ  സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്  പോയി വരട്ടെ... എത്രയെന്ന് കരുതിയാ  ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ബോറടിച്ച് കഴിയാ..."

അച്ഛൻ അമ്മയുടെ  അടുക്കൽ  പറഞ്ഞത്  അമ്മയും  ശരിവച്ചു

ഒരു ദിവസം  എങ്കിലും  പുമ്പാറ്റ  കണക്ക്  കറങ്ങാൻ  ഓർക്കാപ്പുറത്ത് വീണ്  കിട്ടിയ അവസരം ആഘോഷിക്കാൻ തന്നെ  പാറു തീരുമാനിച്ചു..

തുടരും