Chapter Title : ❤️പാർവതീപരിണയം [പ്രൊഫസർ]

മാത്രമാണ് ആ അച്ഛനെ ഒരിക്കലും വിഷമിപ്പിക്കാൻ പാടില്ല, അതിലും വല്യ പാപം വേറെ ഇല്ല, പിന്നെ എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ...അച്ഛന്റെ സന്തോഷത്തേക്കാൾ വലുതല്ല എനിക്ക് മറ്റൊരു ആഗ്രഹവും “ ആവുളുടെ ആ ഉപദേശം ഒരു 13 വയസുകാരിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു “ആ നീ നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ ചെയ്” അതും പറഞ്ഞു ദുർഗ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു... “മോളെ പാറു... “ മുത്തശ്ശിയുടെ വിളിയാണ് അവളെ ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർത്തിയത്, സമയം നോക്കിയപ്പോൾ കാലത്തു 6മണി ആയിരിക്കുന്നു, ഈ സമയം അത്രയും അവൾ ഉറങ്ങാതെ അവനെപ്പറ്റി ചിന്തിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു റോയ് യുടെ അവസ്ഥയും മറിച്ചായിരുന്നില്ല, ഇന്നലെയാണ് പാർവതിക്ക് വന്ന കല്യാണ ആലോചനയെക്കുറിച്ചു രാഘവേട്ടൻ അവനോടു പറയുന്നത് “മോനെ റോയ്, നമ്മുടെ പാർവതിക്ക് ഒരു കല്യാണ ആലോചന “ ആ വാക്കുകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലാണ് കൊണ്ടത്

“അതിനു അവൾ പഠിക്കുകയല്ലേ രാഘവേട്ട, പഠിത്തം കഴിഞ്ഞു പോരെ കല്യാണം ഒക്കെ “ “കല്യാണം അത് കഴിഞ്ഞേ ഉള്ളു, ഇപ്പൊ വെറുതെ ഒരു ആലോചന വന്നു എന്നെ ഉള്ളു, നമ്മുടെ മേലേടത്തെ ചന്ദ്രന്റെ മോനാ വിഷ്ണു, മോന്റെ കൂട്ടുകാരനല്ലേ അവൻ അവനെക്കുറിച്ചു എന്താ മോന്റെ അഭിപ്രായം? “ തന്റെ പ്രിയതമയുടെ കല്യാണത്തെക്കുറിച്ചാണ് തന്നോട് അഭിപ്രായം ചോദിക്കുന്നത്, അവന്റെ മനസ്സിൽ മനസ്സും മനഃസാക്ഷിയും തമ്മിൽ ഒരു യുദ്ധം തന്നെ നടന്നു, താൻ ഇപ്പോൾ അവനെക്കുറിച്ചു മോശമായി എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ ഈ ആലോചന ഇവിടം കൊണ്ട് അവസാനിക്കും, എന്നാൽ അത് താൻ ഇത്രയും നാൾ മുറുകെ പിടിച്ച മൂല്യങ്ങൾക്ക് എതിരായിരിക്കും എന്നുള്ളതുകൊണ്ട് തന്നെ അവനെക്കൊണ്ട് അത് സാധിച്ചില്ല “ആ എനിക്കറിയാം രാഘവേട്ടാ അവനെ, അവൻ നല്ലവനാ ദുശീലങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല, പാർവതിക്ക് ചേരും “ താൻ പറഞ്ഞത് തനിക്കു പാർവതിയെ നഷ്ടപ്പെടാൻ കാരണമാകും എന്നവന് അറിയാമായിരുന്നു എന്നാൽ അവനു മറ്റൊന്നും ചെയ്യാൻ ആവില്ലായിരുന്നു “രാഘവേട്ടാ പർവതിയോടു ഇതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചോ, അവൾക്കു വേറെ എന്തെങ്കിലും ഇഷ്ടം ഉണ്ടെങ്കിലോ” “അവൾക്കു വേറെ ഇഷ്ടമോ, അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അവൾ ആദ്യം പറയുക എന്നോടായിരിക്കും, ഞാൻ എന്റെ മക്കളെ മക്കളായല്ല നല്ല കൂട്ടുകാരായാണ് വളർത്തിയത്” പിന്നെ പറയാൻ റോയിക്ക് ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, ഇത്രയും നാൾ തന്റെ ഇഷ്ടം അറിയിച്ചിട്ടും അവൾ തിരിച്ചു ഇഷ്ടമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല അപ്പൊ അവൾക്കു ഇഷ്ടം ഉണ്ടാവില്ല എന്ന വിശ്വാസം അവനിലും വന്നു “എന്തായാലും താൻ പറഞ്ഞതല്ലേ, ഞാൻ പാറൂനോട്