Chapter Title : പാർവ്വതി ✍️അൻസിയ✍️

മതിയെന്ന അവസ്‌ഥയ...."

അച്ഛനെ സങ്കടത്തോടെ നോക്കി അവൾ മിണ്ടാതെ നിന്നു.... വൈദ്യർ തന്റെ ബാഗും എടുത്ത് രാഘവനോട് പറഞ്ഞു...

"എന്ന ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ .... "

"ആഹ്.... മോളെ ഞാൻ കിടക്കുന്ന റൂമിൽ എല്ലാം റെഡിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്.... മോളൊന്ന് കാണിച്ചു കൊടുക്ക്...."

പാർവ്വതി വൈദ്യരെയും കൊണ്ട് അച്ഛന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു... അകത്ത് കട്ടിലിൽ തുണിയൊക്കെ വിരിച്ച് അച്ഛൻ എല്ലാം റെഡിയാക്കി വെച്ചത് നോക്കി അവൾ ഒരു നിമിഷം നിന്നു... പാർവ്വതിക്ക് പിറകെ കയറിയ കുമാരൻ വാതിൽ ചാരി വെച്ചു... അയാളെ ഒന്ന് നോക്കി പാർവ്വതി കട്ടിലിൽ ഇരുന്നപ്പോ ബാഗിൽ നിന്നും കുപ്പി എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ അയാൾ പറഞ്ഞു...

"മോള് മലർന്ന് കിടക്ക്...."

പതിയെ കാൽ എടുത്ത് വെച്ച് അവൾ മലർന്ന് കിടന്ന് കണ്ണുകൾ അടച്ചു....

"നടക്കുമ്പോ വേദന ഉണ്ടോ....??

"ഉണ്ട്..."

"എവിടെയാ വേദന തോന്നുന്നത്...???

"ഇവിടെ...."

മുട്ടിന് മുകളിൽ കൈ വെച്ച് അവൾ പറഞ്ഞു... ഒന്ന് മൂളി കൊണ്ട് അയാൾ അവൾക്ക് അരികിൽ ഇരുന്നു...

"സ്പർശം അറിയുന്നുണ്ടോ എന്ന് പറയണം...."

"മഹ്..."

അത് പറഞ്ഞിട്ട് അയാൾ മാക്സി മുട്ട് വരെ പൊക്കി...പെട്ടന്നാണ് അവൾക്ക് അനീഷേട്ടൻ പറയുന്നത് ഓർമ്മ വന്നത്...

"വെളുത്ത കാലിൽ കറുത്ത രോമം ഉള്ള പെണ്ണ്... ഇതൊക്കെ ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ എന്റെ ദൈവമേ....."

"പിന്നെ കണ്ടാൽ അങ്ങു പിടിച്ചു തിന്നും..."

"അതേടി തിന്നും "

"എന്ന തൽക്കാലം ഇങ്ങേര് തിന്ന മതി.... ഈ കാൽ ആരും കാണാൻ പോകുന്നില്ല ട്ടാ...."

ആ കാൽ അല്ലെ ഇപ്പൊ വേറൊരാൾ കണ്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്...

"ഇവിടെ തൊടുന്നത് അറിയുന്നുണ്ടോ...??

രോമം നിറഞ്ഞ കണം കാലിൽ തടവി അയാൾ ചോദിച്ചപ്പോ അവൾ തലയാട്ടി...

"ഇവിടെയൊ...??

കാലിന്റെ മുട്ടിൽ തൊട്ടപ്പോഴും അവൾ തലയാട്ടി... ആ കൈ മുട്ടിന് മുകളിൽ തുടയിൽ അമർന്നപ്പോഴും അവൾ തലയാട്ടി...താഴമ്പിച്ച അയാളുടെ കൈ തുടയുടെ പകുതി വരെ അരിച്ചു കയറി പതിയെ അമർത്തിയപ്പോ അറിയുന്നുണ്ട് എന്നവൾ പറഞ്ഞു... ഇനി ആ കൈ മുകളിലേക്ക് പോകല്ലേ എന്നവൾ ഉരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു... ഇടത് കൈ കൊണ്ട് മാക്സി താഴ്ത്തി പിടിച്ച് അയാൾ വലതു കൈ ഒന്ന് കൂടി മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി പതിയെ അമർത്തി...

"ഇവിടെയൊ...??

"അറിയുന്നുണ്ട് എന്നാലും എന്തോ പോലെ..."

"കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല... രക്തയോട്ടം ഇല്ലാത്ത കാരണം ആവും ഒരു മാസം നിർത്താതെ ഉഴിയണം... പിന്നെ ഞാൻ തരുന്ന മരുന്നും കുടിക്കണം മുടക്കം വരാതെ...."

"ആ...."

തുടയിൽ