Chapter Title : പാതയോരങ്ങൾ [ഫ്ലോക്കി കട്ടേക്കാട്]

തീർന്നു മണിയറയിലേക്ക് കയറിയ എന്നെ എതിരേറ്റത് ജാസിയുടെ കരഞ്ഞു ചുവന്ന കണ്ണുകളാണെങ്കിലും മാറോടണചുള്ള എന്റെ ആലിംഗനം അവളിലും ആശ്വാസം പകർന്നു കാണണം. ഉറങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് എന്നിലേക്ക്‌ നീട്ടിയ ആ ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സ്‌ തുറന്ന എന്റെ കണ്ണുകളെ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല.

“ സോണിയുടെ ഏറ്റവും പുതിയ മോഡൽ ക്യാമറ “

പ്രാരാബ്ദങ്ങൾക്ക് നടുവിൽ ഞാൻ തന്നെ കുഴിച്ചു മൂടിയ എന്റെ പാഷൻ ആയിരുന്നു ഫോട്ടോഗ്രാഫി. കാടും മലയും കുന്നും പുഴയും കടലും കടന്നു ചെന്നു അവയേ ഒരു ഫ്രെയിമിനുള്ളിൽ പകർത്തുന്ന ആ വലിയ സ്വപ്നം.... ഞാൻ മറന്നു തുടങ്ങിയെങ്കിലും ജാസി അതിനൊരു പുതു ജീവൻ നൽകുകയായിരുന്നു.

പിന്നീടുള്ള ഒരു വർഷം!!! അതൊരു മായികലോകമായിരുന്നു. പുതിയ ബൈക്കിൽ ഞാനും ജാസിയും കൂടി ചുറ്റി തീർത്ത സ്ഥലങ്ങൾ, അവിടങ്ങളിലെല്ലാം ജാസിയെ വെച്ചു ഞാൻ പകർത്തിയ ഫ്രൈമുകൾ.... എന്നാൽ അതിനെല്ലാം ഒരു വർഷത്തെ ആയുസ് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നൊള്ളു.

കാലാവർഷം കലിതുള്ളിപ്പൈത ആ ജൂണിൽ, നീലഗിരിയുടെ അഗാധമായ കൊക്കയിലേക്ക് എന്റെ ജാസി കാൽ വഴുതി വീഴുന്ന ദൃശ്യം അവൾ തന്നെ എനിക്ക് സമ്മാനിച്ച ക്യാമെറയിൽ പതിയുമ്പോൾ ഞാൻ അറിയുകയായിരുന്നു, എന്നിലെ സന്തോഷങ്ങൾ തീർന്നു പോയിരിക്കുന്നു... ഇനിയും ഒരു ജാസി ജനിക്കില്ല, ജാസിയുടെ സാജിയും.....
**** ******* *****

“പോകാം...”
രവിയുടെ ശബ്ദമാണ് എന്നെ ചിന്തകളിൽ നിന്നുയർത്തിയത്... “

“ആ... എന്താ പ്ലാൻ “

“രാത്രി ആയി, നല്ല ക്ഷീണവും ഉണ്ട്. ഫ്രഡിയുടെ ഹോംസ്റ്റേ പിടിക്കാം. നാളെ കാലത്ത് വയനാട്. വൈകീട്ട് ആകുമ്പോഴേക്കും ചുരം ഇറങ്ങിയാൽ വീടെത്താം... ഇറങ്ങാം. ഇന്നേക്ക് ഒരു ആഴ്ച കഴിഞ്ഞു വീട്