Chapter Title : പാതിരാവിലെ പാരിജാത പൂക്കൾ [വിനയൻ]

, ഒന്നുകൂടി ബാക്കിയു ണ്ട് ! പക്ഷേ പാടില്ലാത്തതാണ്... പറയാൻ പറ്റൂന്നതാണോ എന്നോട്.....? കുറച്ചു സമയത്തെ നിശ്ശബ്ദതക്ക് ശേഷം അവനേ ചേർത്തു പിടിച്ച് ശൂന്യതയിലേക്ക് നോക്കി കിടന്ന അവൾ പറഞ്ഞു ..... ഇപ്പൊ എന്റെ മോൻ ഇത്രേം മനസ്സി ലാക്കിയാ മതി .... എനിക്കിനി ഒരു ഗർഭം കൂടി ധരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട് !.... കിളികളുടെ ഒച്ചയും ചിറകടിയുടെ ശബ്ദവും കേട്ട് അവൾ പറഞ്ഞു നേരം പുലരാറായി വരുന്നു നമുക്ക് അകതെക്ക് പോകാമോ ? കുറെ നേരം ആയി ഏദൻ തോട്ടത്തിലെ ഇൗ ആദവും ഹവ്വയും കളി തുടങ്ങീട്ട് .... അവൻ എണീറ്റ് പുൽത്തകിടിയിൽ കാലുകൾ നീട്ടി കൈകൾ പിന്നിൽ കുത്തി പിന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞ് ഇരുന്നു... നിലാ വെളിച്ചത്തിൽ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി എഴുന്നേറ്റ് അഴിച്ചിട്ട കേശഭാരതിൽ തഴുകി അവൾ പുല്ലിലൂടെ നഗ്നപാതയായ്‌ നടന്നു.... താഴെ വീണു കിടന്നിരുന്ന പാരിജാത പൂവുകൾ ഓരോന്നായി പെറുക്കി കൈകുംബിളിൽ ആക്കി അവൾ അവന് അഭിമുഖമായി അവന്റെ മടിയിൽ ചന്തി കുടങ്ങൾ പതിച്ചു അമർന്നിരുന്നു.. പൂവുകൾ നിറഞ്ഞ കൈകുമ്പിൾ അവന് നേരെ നീട്ടി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു ഇതാ... നിന്റെ.... പാരിജാത പൂക്കൾ ...... ഇടതു കൈകൊണ്ട് അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു നിവർന്ന് ഇരുന്ന അവൻ അതിൽ നിന്ന് ഓരോ പൂവുകൾ എടുത്തു അവളുടെ വിടർത്തി ഇട്ടിരുന്ന മുടിയിൽ അങ്ങിങ്ങായി തിരുകി പിന്നിലേക്ക് കൈ നീട്ടി പാരിജാതതിൽ പടർന്നിരുന്ന മുല്ലവള്ളികളിൽ ഒരെണ്ണം പൊട്ടിച്ചു വളയം തീർത്ത് അവളുടെ തലയിൽ കിരീടം പോലെവച്ചു..... അവന്റെ വികൃതികൾ കണ്ട് അവൾ മനസ്സിൽ ചിരിചു അവൻറെ ഓരോ കുസൃതികളും