Chapter Title : പാത്തൂന്റെ പുന്നാര കാക്കു 3 [അഫ്സൽ അലി]

മുറുക്കി. അഫ്സൽ സിനിയുടെ തലയിൽ കൈ വച്ചു അവളുടെ മുടിഴിയകളിൽ തലോടികൊണ്ടിരുന്നു.

"ഇനിയെനിക്ക് എന്റെ മക്കളോടൊപ്പം ജീവിക്കണം ... സന്തോഷത്തോടെ... സിനി ഇനി മനോജിന് ഉള്ളതല്ല. നിനക്കുള്ളതാ... നിന്റെ പെണ്ണായി ജീവിച്ചു മരിക്കും ഞാൻ... കളഞ്ഞിട്ട് പോവല്ലെടാ നീയെന്നെ... നിന്റെ ഇഷ്ടയതിനൊത്ത് ജീവിച്ചോളാം ഞാൻ..."

സിനിയുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് പൊടിഞ്ഞ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ കൊണ്ട് അഫ്സലിന്റെ ടീഷർട് നനഞ്ഞിരുന്നു. നെഞ്ചിൽ നിന്ന് അവളെ അടർത്തി മാറ്റി ഇരുകൈകളിൽ അവളുടെ മുഖം കോരി എടുത്തു അഫ്സൽ അവളുടെ മുഖമാകെ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി.

"നീയെന്റെ പെണ്ണാടി... ഈ കിടക്കുന്നത് എന്റെ മക്കളും..."

"പാത്തൂനോട് ചെയ്യുന്ന തെറ്റാണെന്ന് അറിയാം... എങ്കിലും നിന്നെ വിട്ടു കളയാൻ എന്നേ കൊണ്ട് പറ്റില്ലടാ"

"അമ്മാ..."

ഞരങ്ങികൊണ്ടുള്ള ശ്രീക്കുട്ടിയുടെ വിളിയാണ് ഇരുവരെയും ഉണർത്തിയത്. പരസ്പരം വിട്ടുമാറി സിനി മകളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു...

"അഫ്സൂ..."

സിനിയോട് യാത്ര പറഞ്ഞു ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയ അഫ്സലിനെ അവൾ വിളിച്ചു. അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ തല കുനിച്ചിരിക്കുന്ന സിനിയെ കണ്ട് അവൻ കാര്യം അന്വേഷിച്ചു.

"അത്... അടിയിൽ ഇടുന്നതും വേണം... പാ... പാന്റീയും... ബ്രായും..."

അവനെ നോക്കാതെ അവൾ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.

"34 ഉം 85 ഉം അല്ലെ?"

തന്റെ അളവുകൾ കൃത്യമായി പറഞ്ഞ അഫ്സലിനെ അവൾ നോക്കി സിനി നാണത്തോടെ മൂളി. നാണിച്ചിരിക്കുന്ന സിനിയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ മുറിവിട്ടിറങ്ങി.

അഞ്ചരയുടെ അലാറം അടിഞ്ഞതും റസിയ ഞെട്ടിയെണീറ്റു. ബെഡിൽ എണീറ്റിരുന്നവൾ മുടി വാരികെട്ടി.

'എനിക്ക് ഇങ്ങളെ ഇഷ്ടാ...' നിയാസിന്റെ അവസാനത്തെ മെസ്സേജ് അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടി വന്നു... മറ്റൊരുത്തന്റെ ഭാര്യയായ തന്നോട് ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞ അവനെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള വാക്കുകൾ ഒന്നും തന്നെ അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നില്ലെന്ന ചിന്ത അവളെ അതിശയിപ്പിച്ചു. തനിക്കവനെ ഇഷ്ടമാണ്... പക്ഷെ അതൊരു പ്രണയമായി ഇന്നുവരെ അവൾക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല. അവളുടെ മനസ്സ് ആകെ കലങ്ങി മറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവനോട് എന്ത് മറുപടി പറയണം എന്നറിയാതെ അവൾ കുഴങ്ങി. തന്റെ വിഷമത്തിലും സന്തോഷത്തിലും കൂടെ നിന്ന നിയാസിനെ വിട്ടു കളയാനുള്ള മനസ്സും അവൾക്കില്ല.

'ഈ കിളവിയെ അവനു