Chapter Title : പാവാടത്തുമ്പികൾ [ക്യാ മറാ മാൻ]

നിന്ന് ആര് വന്നില്ലേലും..ചേച്ചി ഒന്ന് ഞൊടിച്ചാൽ...മുന്നിൽവന്നു ''ക്യൂ ''നിൽക്കാൻ ആ നാട്ടലെ മുഴുവൻ ചെറുപ്പക്കാരും തയ്യാറായിരിക്കും എന്ന് ചേച്ചിക്കുതന്നെ അറിയാം. അങ്ങനെ തൻറെ സൗന്ദര്യം കണ്ട് മുന്നോട്ട് വരുന്ന ആരെയുംകാൾ നല്ലത്, ഞാൻതന്നെ എന്ന ചിന്താഗതിയിലാണ് ചേച്ചി എന്നെത്തന്നെ വിളിച്ചുവരുത്താൻ തയ്യാറായത്. ഞാൻ അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നപ്പോൾ...ചേച്ചി മറ്റുള്ള കാര്യങ്ങൾ കൂടി തുറന്നു പറഞ്ഞു. ഞാൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞു, എനിക്കെല്ലാം തന്നെ മനസ്സിലായി. ചേച്ചിക്ക് ഇപ്പോൾവേണ്ടത് മറ്റൊന്നുമല്ല... അന്യരല്ലാത്ത, സ്വന്തമെന്ന് പറയാവുന്ന....തനിക്ക് കൂറും വിശ്വാസവുമുള്ള തനിക്കൊപ്പം നിൽക്കാൻ തയ്യാറാവുന്ന ഒരാൾ. ആ ഒരാൾ ഈ ദുനിയാവിൽ ഞാനേ ഉള്ളു എന്നും ചേച്ചിക്കറിയാം. ആ വിശ്വാസത്തിലാണ് എന്നെ ചേച്ചി, ധൃതഗതിയിൽ വിളിച്ചു വരുത്തിയത്. ഇപ്പോൾ അവർക്കൊപ്പം അവരെകൂടെ നിന്ന്, ദീപയുടെ ഡൈവോഴ്സ് നേടിയെടുത്തുകൊടുത്താൽ...ഉറപ്പായും ഇനി ദീപ തനിക്ക് സ്വന്തം !.പക്ഷേ പഴയപോലുള്ള എൻറെ അങ്ങനുള്ള ഇടുങ്ങിയ സ്വാർത്ഥ ചിന്താഗതികൾ ഒന്നുമല്ല എന്നെ ഭരിച്ചത്, അളിയന്റെ എന്നോടും ഞങ്ങടെ കുടുംബത്തോടും ഒരുമിച്ചുകാണിച്ച ഒടുങ്ങാത്ത ചതി.

എൻറെ ജോലിയും ''മറ്റ് കലാപരിപാടികളും'' യാതൊരു വിഘ്‌നവും കൂടാതെ, നന്നായി മുന്നോട്ട് പോയ്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആണ് ഇടക്കൊരു ദിവസം തീരെ അപ്രതീക്ഷിതമായി ചേച്ചീടെ ഒരു ടെലിഫോൺ കോൾ. ശബ്ദത്തിൽ...ചേച്ചി കുറച്ചു സംഘർഷാവസ്‌ഥയിൽ ആണെന്ന് പറയാതെ പറയുന്ന പോലെ തോന്നി. കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമായി അന്വേഷിക്കുമ്പോളാണ് ചേച്ചി ചെന്നുപെട്ടിരിക്കുന്ന അപകടാവസ്‌ഥയെക്കുറിച്ചു ഞാൻ ബോധവാനായത്. അളിയനുമായി ചേച്ചി അത്ര അടുപ്പത്തിൽ ആയിരുന്നില്ല, എന്ന് മാത്രമേ ചേച്ചിയിൽ നിന്ന് എനിക്ക് മുൻപ് ലേശമെങ്കിലും അറിവ് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ചേച്ചി ഫോണിലൂടെ കാര്യങ്ങൾ കുറച്ചു വിശദമായി പറഞ്ഞപ്പോൾ....എനിക്കവുടുത്തെ പ്രശ്നങ്ങളും വിഷമാവസ്‌ഥയും ഏതാണ്ട് നന്നായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.