Chapter Title : പാവാടത്തുമ്പികൾ [ക്യാ മറാ മാൻ]

വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. അവരുടെ മക്കളും വലുതായി വിവാഹിതരും വിവാഹപ്രായക്കാരും ഒക്കെയായി. വീട്ടിൽ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്ക് കൂട്ടായിട്ട്...ചേട്ടനും ചേട്ടത്തിയും കൂടിയുണ്ട്. ഒപ്പം , വയസ്സ്, 10-28 ആയിട്ടും...കെട്ടാതെ, കെട്ടിക്കാതെ ഒറ്റയാണ് തടിയായി പുരനിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞു, വേര് പിടിച്ചു ഞാൻ നിൽപ്പുണ്ട്....മേൽക്കൂര മുട്ടി, പ്രായം തികഞ്ഞ '' ഈ പാവം ഭാഗ്യദോഷി'' !. എന്നെയോ, ഞാൻ കെട്ടാതെ പ്രായം തികഞ്ഞു നിൽക്കുന്നതിലോ ?...ആർക്കും ഒരു ശ്രദ്ധയോ സഹതാപമോ ?...തീരെയില്ല. അത്യാവശ്യം നല്ല വരുമാനമുള്ളൊരു ജോലിയും, തരക്കേടില്ലാത്ത സൗന്ദര്യവും നല്ല ആരോഗ്യവും, ആകർഷണീയമായ വ്യക്തിത്വവും....സ്വഭാവശുദ്ധിയും... ( ചില തെണ്ടികൾ ഒക്കെ പറയുമായിരിക്കും അത് ഇല്ലെന്ന്..അതു പോട്ടെ...) അങ്ങനെ ഒരു പെണ്ണ് കെട്ടുവാൻ വേണ്ടുന്ന അടിസ്‌ഥാന യോഗ്യതകൾ ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും....ഇങ്ങനെയുള്ള '' ഈ വീട്ടുകാർ'' കാരണം, എൻറെ വഞ്ചി ഇപ്പോഴും '' തിരുനക്കരെ'' തന്നെ കിടപ്പാണ്. വല്ലച്ഛാതിയും കെട്ടാൻ തയ്യാറാക്കി കൊണ്ടുവരുന്ന കല്യാണ ആലോചനകൾ പല കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞു തട്ടിത്തെറിപ്പിക്കുക അല്ലാതെ, അതിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്നുറപ്പിച്ചു....നല്ലൊരു പെണ്ണ് കെട്ടിക്കുക, അതുവഴി, എന്നെയൊന്ന് നല്ലവനാക്കി തീർക്കാൻ ശ്രമിക്കുക എന്ന ആരോഗ്യകരമായൊരു ചിന്ത ആ വീട്ടിൽ ആർക്കും ഇതുവരെ തോന്നിയിട്ടില്ല എന്നതായിരുന്നു ആ വീട്ടിലെ വളരെ കഷ്‌ടകരമായിരുന്ന ഒരു കാര്യം !. ആ കാര്യത്തിൽ...അലപം എങ്കിലും മനസ്സ് കാണിച്ചത്, കുറച്ചു ദൂരെമാറി താമസിക്കുന്ന മൂത്ത സഹോദരി കലാവതി എന്ന കല ചേച്ചി മാത്രമായിരുന്നു. ആ....പറഞ്ഞു വരുന്ന വിഷയം...ചേച്ചീടെ കുടുംബവുമായി ചേർന്ന വിഷയങ്ങളായതു കൊണ്ട്, കാര്യങ്ങൾ ഇവുടുന്നുതന്നെ അങ്ങ് തുടങ്ങാം.

ആ എന്നാൽ തുടരട്ടെ...കലച്ചേച്ചീടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് 10-20 വർഷം കഴിഞ്ഞു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഉടനെ ഉണ്ടായ ദീപ്‌തി എന്ന ദീപമോൾക്ക് വയസ്സ് 20 ആയി. ഇളയവൾ, ദിവ്യ എന്ന ദിവ്യാഞ്ജലി ടൗണിൽ ഹോസ്റ്റലിൽ താമസിച്ചു, കോളേജിൽ പഠിക്കുന്നു. എൻറെ ''കഥനകഥ'' ഇവരിലൂടെ വളർച്ച പ്രാപിച്ചു മുന്നേറുന്നതിനാൽ....ആദ്യം ഇവറ്റകളെ തന്നെ ശക്തമായി പ്രതിപാദിച്ചിട്ട് മുന്നോട്ട് പോകാം. അതായത്, ഇവളുമാർ... നല്ല തമിഴ്-മലയാള ബ്രാഹ്‌മണകുടുംബ സന്താനങ്ങളായതിനാൽ നല്ല പാലും വെണ്ണയും മധുര പദാർത്ഥങ്ങളും മറ്റുമൊക്കെ കഴിച്ചു, നല്ല വെളുത്തു കൊഴുത്തു തുടുത്തിരിക്കുന്ന...നല്ല പാൽക്കട്ടി ഇനങ്ങളിൽ പെടുന്ന അസാമാന്യ സൗന്ദര്യധാമങ്ങളായിരുന്നു. എന്തിനധികം !...എൻറെ