Chapter Title : പാവാടത്തുമ്പികൾ [ക്യാ മറാ മാൻ]

തുറന്നുനോക്കാം...ആണെങ്കിൽ കള്ളനറിയാതെ ആളെ വിളിച്ചുകൂട്ടാം. അങ്ങനെ പലവിധ ചിന്തകളോടെ ഞാൻ ജനാല പതുങ്ങനെ തുറന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് പാളി നോക്കി. അകത്തെ കാഴ്ചകണ്ട് ഞങ്ങൾ ഒരുനിമിഷം അന്തംവിട്ടുപോയി !. എൻറെ ദൈവമേ...എന്താ ഈ കാണുന്നേ...കള്ളനുമല്ല, കുള്ളനുമല്ല...ഇത് അതിലും വലിയ കാഴ്ചതന്നെ !. സ്വന്തം അച്ഛൻ...ഒരു അണ്ടർവെയർ മാത്രമിട്ട്, സ്വന്തം മരുമകൾ രാജിയുമായി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഉമ്മവച്ചു മറിയുന്ന രംഗം !. അവൾ ആകട്ടെ, ഒരു ബ്രായും അടിപാവാടയും ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ സ്‌തംഭിച്ചു അറിയാതെ നോക്കിനിന്നു പോയി. അധികസമയം കഴിയുംമുന്പേ അവൾ അച്ഛൻറെയും അച്ഛൻ അവളുടെയും വസ്ത്രങ്ങൾ മുഴുവൻ വലിച്ചൂരികളഞ്ഞു രണ്ടുപേരും പിറന്ന വേഷത്തിലായി. ''

ഞാൻ ; '' ഹോ...ഭയങ്കരം ! ചേച്ചി പിന്നെയും അത് നോക്കിനിന്നോ ?...''

ചേച്ചി, നിശ്വാസത്തോടെ....'' സ്വന്തം അച്ഛനാണ് !...കൂടെ അനിയൻറെ ഭാര്യയാണ്...നോക്കാൻ പാടില്ല...എന്നൊന്നും അപ്പോൾ ഓർത്തില്ല. മാത്രമല്ല, ഇവൾ കൂടെ ഉള്ളതുപോലും ആലോചിച്ചില്ല. അത്രക്ക് ഭയങ്കര കാഴ്ചകളായിരുന്നു പിന്നീടവിടെ നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നത്. ഞാനൊന്നും ഓർക്കാതെ, ഒന്നമറിയാതെ, വളരെ യാന്ത്രികമായി അത് മുഴുവൻ അങ്ങനെ നിർനിമേഷയായി നോക്കിക്കണ്ടു നിന്നു...ഏകദേശം അവരുടെ കളി തീരുന്നതുവരെ....''

ഞാൻ ; '' എന്നിട്ട് ആ കളി എങ്ങനുണ്ടായിരുന്നു ?...വിശദമായി ആ പരിപാടികൾ മുഴുവൻ ഒന്ന് പറ ചേച്ചീ, കേൾക്കട്ടു.....''

ചേച്ചി ; '' കഥ വേണേൽ വിശദമായി ഇവൾതന്നെ പറഞ്ഞുതരും...ഇവളാണ് കഥപറയാൻ മിടുക്കി. ഞാൻ ബാക്കി കൂടി പറയട്ടെ.....''

ഞാൻ ; ''എന്നാൽ അത് പറ...''

ചേച്ചി ; '' കളി തീർന്നുകഴിഞ്ഞു, ഞങ്ങൾ പിന്നീട് മുന്നിൽ പോയി തട്ടിവിളിച്ചു, കതക് തുറപ്പിച്ചു അകത്തുകേറി. പിന്നെ, പോയകാര്യമൊക്കെ ഭംഗിയായി നിർവ്വഹിച്ചു, അമ്മയെയും കണ്ട് വേഗം ഞങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. അന്നത്തെ ദിവസം അങ്ങനെകഴിഞ്ഞു.

അങ്ങനെ, അന്നത്തെ ആ കളികണ്ട് വീട്ടിൽ തിരികെവന്നശേഷം...കണ്ണടച്ചാൽ എപ്പോഴും ആ കളി രംഗങ്ങളാണ് കണ്ണിലും മനസ്സിലും നിറയെ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത്. അതിൽ നിന്നൊന്ന് രക്ഷനേടാൻ നോക്കിയിട്ട് ഒരു വഴിയും കണ്ടില്ല. അച്ഛൻറെയല്ലേ ?...ഒന്നുകൂടി കാണാൻ ചിന്തിക്കുന്നതുപോലും വലിയ തെറ്റാണെന്നറിയാം. എങ്കിലും, കണ്ടത് മറക്കാൻ കഴിയാതെ, വീണ്ടും കാണുന്നതിനെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കാൻ ആവാതെ തീരെ വയ്യ, എന്ന അവസ്‌ഥവന്നു. ഇവൾക്കാണെങ്കിൽ എന്നെക്കാളിലും...എപ്പോഴും