Chapter Title : പാവക്കൂത്ത്‌ [MK]

തന്നെയും കാത്തു അവിടെ നില്പുണ്ടായിരുന്നു,,

ഉദ്ദേശം അറിയാമെങ്കിലും മാനസി ഒരു ചോദ്യചിഹ്നത്തോടെ ഹർഷന്റ്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി ,,

പ്രതീക്ഷിച്ചപോലെ തന്നെ ഹർഷൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു

എടീ ഭാര്യേ,,, കുറെ നേരമായി അവരെല്ലാം നിന്റെ വരവും കാത്തു നില്കുന്നു,, പതിവ് പോലെ നിൻറ്റെ കിടുക്കാച്ചി ചായയും പക്കുവടയും,,

പക്ഷെ ഹർഷൻ,,,

മാനസി പറഞ്ഞു തുടങ്ങും മുന്നേ ഹർഷൻ ഇടയിൽ കയറി പറഞ്ഞു,,

അറിയാം,, നീ പറയാൻ പോകുന്നത് ഉള്ളിയുടെ വിലയെ പറ്റി അല്ലെ?? പക്ഷെ ഇനി ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല മോളെ,, അവർ വന്നത് തൊട്ടു ചോദിക്കുന്നത് നിന്നെയും മോളെയും പറ്റി ആയിരുന്നില്ല പകരം ഉള്ളി വടയെ പറ്റി ആയിരുന്നു,, നിന്നോടാരാ ഇത്ര രുചിയുള്ള പക്കുവട ഉണ്ടാക്കി അവരെ അഡിക്ട് ആകാൻ പറഞ്ഞത്,,

ഇതും പറഞ്ഞു താൻ എന്തോ വലിയ തമാശ പറഞ്ഞ കണക്കെ ഹർഷൻ വീണ്ടും തൻ്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇടയിലേക്ക് ചർച്ച തുടരുവാനായി പോയി,, എന്നാൽ മാനസി ഇതിനു ആരെ പഴിക്കണം എന്നറിയാതെ കിച്ചണിലേക്കും നീങ്ങി,,,

പക്കുവട പാകം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ മാനസി പിറുപിറുത്തു: എത്ര കാലമായി ഈ നാശങ്ങൾ ചർച്ച തുടങ്ങിയിട്ട് ?? മുമ്പൊക്കെ ലോകമഹായുദ്ധം ആയിരുന്നു ചർച്ച പക്ഷെ ഇപ്പോൾ പലസ്തീൻ ഇസ്രായേൽ പ്രശ്നം ആയി എന്ന് മാത്രം,, അല്ലാതെ വേറൊരു മാറ്റവും ഹർഷനോ അയാളുടെ കൂട്ടുകാർക്കോ ഉണ്ടായിട്ടില്ല,,

ഹർഷൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ല എന്ന് കരുതി,, കയറി വരുന്ന ഈ സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് ഒന്ന് സ്വയം ചിന്തിച്ചു കൂടെ,, അല്ലെങ്കിൽ ഓരോ സുഹൃത്തുക്കളുടെ വീട്ടിലായി മാറി മാറി ചർച്ചയ്ക്കു വേദി ഒരുക്കുക,, ആരോട് പറയാൻ? ആര് കേൾക്കാൻ?

നാശങ്ങൾ ഈ പക്കുവടയും ചായയും കഴിച്ചു സഭ പിരിഞ്ഞു പോയാൽ മതിയായിരുന്നു,, അതായിരുന്നു മാന്സിയുടെ ഇന്നത്തെ അവസാന പ്രാർത്ഥന!

പക്ഷെ മാനസിയുടെ ആ പ്രാർത്ഥനയും ഫലവത്തായില്ല,, പക്കുവടയും ചായയും കഴിച്ചു രാത്രി ഭക്ഷണവും കഴിച്ചാണ് അവരെല്ലാം സഭ പിരിഞ്ഞു പോയത്,,

ഏതാണ്ട് മൂന്നു നാല് ദിവസത്തേക്ക് തൻറ്റെ കുടുമ്പത്തിനു മാത്രം പാകം ചെയ്യാൻ പോരുന്ന പച്ചക്കറികൾ ആ ഒറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് തീർന്നു!!

എല്ലാം കഴിഞ്ഞു രാത്രി അവരുടെ ബെഡ്റൂമിലെ ചില