Chapter Title : പാവക്കൂത്ത്‌ [MK]

മായേച്ചി കാശ് കൊടുക്കുണ്ടായിരുന്നു!!

അത് കേട്ട മായേച്ചി ചെറു പുച്ച ഭാവത്തോടെ ചുണ്ടുകൾ കോട്ടി,,, താൻ ഇതുവരെ ആ വിഷയം വിട്ടില്ലേ എന്ന് മനസിയോട് ചോദിക്കുന്ന കണക്കെ!

മായ മാളുവിൻറ്റെ മുഖത്തേക്ക് വാത്സല്യപൂർവ്വം ഒന്ന് നോക്കി,, ശേഷം മനസിയോടായി പറഞ്ഞു,,

നല്ല മിടുക്കിയാ നിൻറ്റെ മോള്,, പിന്നെ ഇത്തരം വാശിയൊക്കെ ഈ പ്രായത്തിൽ പിള്ളേർ കാണിക്കും,,, അല്ലാതെ എന്താ ഒരു രസം?? പിന്നെ ആ കാശിൻറ്റെ കാര്യം!! നീ ഇങ്ങനെ എടുത്തു പറയാൻ മാത്രം വലുപ്പം ഒന്നുമില്ല ആ തുകയ്ക്ക്,, പിന്നെ നിൻറ്റെ മോൾക്ക് വേണ്ടി ഇത്രയെങ്കിലും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ നമ്മൾ എന്തോന്ന് അയൽക്കാര് ??

പിന്നേ,, നീ എപ്പോഴാ കൊച്ചിയിലേക്ക് മാറിയത് ??

മാനസി വീണ്ടും ആ കാശിൻറ്റെ കാര്യം തന്നെ പറയണ്ട എന്ന് കരുതി മായ മറ്റു വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചു തുടങ്ങി,,

കുറച്ചു വർഷങ്ങൾ ആയി,,, ഏട്ടന് ഇവിടെ ഒരു സ്കൂളിൽ ജോലി ശരിയായി,, അങ്ങനെ മാറിയതാ,,, പുഞ്ചിരിയോടെ ആയിരുന്നു മാനസിയുടെ ആ മറുപടി.

മായേച്ചി: സ്കൂളിൽ എന്ന് പറയുമ്പോൾ,,, ആള് മാഷ് ആണോ ??

മാനസി: അതെ കണക്കു ടീച്ചർ,,,

മായേച്ചി: ഹ്മ്മ്,,, ഈ മാഷുമ്മാർക്കൊക്കെ ഇപ്പോഴും ആവശ്യത്തിന് ശമ്പളം ഒക്കെ ഉണ്ടോ ?? ഹ്മ്മ്,, എന്താ പുള്ളിക്കാരൻറ്റെ പേര് ??

മാനസി: ഹർഷൻ (മാനസി അവരുടെ ആ രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യത്തിന് മാത്രമേ മറുപടി കൊടുത്തുള്ളൂ).

മായേച്ചി: ആട്ടെ,, അപ്പൊ നീ എന്ത് ചെയ്യുന്നു ?

മാനസി: ഒന്നുമില്ല,, ഞാൻ ഹൌസ് വൈഫ് !!

മായേച്ചി: ഓഹ്,, അപ്പൊ ഒരു അദ്ധ്യാപകന് കിട്ടുന്ന