Chapter Title : പാവം ദിവ്യ 3 [Jabbar Nair]

വിശ്വാസം ഉള്ള ആളല്ലേ, പിന്നെ എന്താ ഇത്ര സംശയം"

"ഏയ് സംശയം ഒന്നും ഇല്ല, ചോദിച്ചെന്നെ ഉള്ളു, ആ ഡ്രൈവർ ദിലീപോ അവൻ എങ്ങനെ ഉണ്ട്?"

"എന്റെ ചേട്ടാ എനിക്കറിയില്ല ദിലിപും കുലീപും ഒക്കെ എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്നു എന്നോട് ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ എന്താ പറയേണ്ടത്?"

"ഡീ നമുക്ക് ഒരിക്കൽ വണ്ടർലായിൽ പോകണം, മോനേം കൂട്ടി"

"എന്നിട്ടു എന്ത് ചെയ്യാനാ, അവിടെ സാരി ഉടുത്തു ആളെ കേറ്റുമോ?"

ദിവ്യ കാര്യമായി ചോദിച്ചതാണോ അതോ തന്നെ ആക്കിയതാണോ എന്ന് ബിജു സാറിനു മനസിലായില്ല.

"എടി ഞാൻ പറയുന്ന കേൾക്കു ഇന്ന് എന്തൊക്കെയാണ് നടന്നെതെന്നു നിനക്ക് അറിയണ്ടേ, ലീല ലീല ടീച്ചറിന് നല്ല ഒരു പണി കിട്ടി ഇന്ന്"

"എന്റെ ചേട്ടാ ഇതൊക്കെ നാട്ടിൽ വന്നിട്ട് പറഞ്ഞാൽ പോരെ, എനിക്ക് നല്ല ഉറക്കം വരുന്നു. നാളെ രാവിലെ എഴുനേൽക്കാൻ ഉള്ളതാണ്. ഞാൻ പോയി കിടന്നോട്ടെ പ്ലീസ്"

ടീച്ചർക്ക്‌ സാറിന്റെ കഥ കേട്ടിരിക്കാൻ ഉള്ള ഒരു മൂടും ഇല്ലായിരുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഒരു ഭ്രാന്തമായ അവസ്ഥയിൽ ആണ് താൻ, ഇങ്ങേർ നല്ല ചൊവ്വായിരുന്നെങ്കിൽ ഈ പ്രെശ്നം വല്ലതും ഉണ്ടായിരുന്നോ?

"ശെരി നീ എങ്കിൽ കിടന്നോ....... നിക്ക് നിക്ക്, നീ റൂമിൽ അല്ലല്ലോ, റൂമിൽ ചെന്ന് കിടന്നിട്ടു എന്നെ വിളിച്ചിട്ടു ഉറങ്ങിയാൽ മതി ഓക്കേ"

"ശെരി ശെരി ഞാൻ വെക്കട്ടെ"

ദിവ്യക്കു നല്ല ദേഷ്യം ആണ് വന്നത്, പക്ഷെ അവൾ അത് പുറത്തു കാട്ടിയില്ല. എങ്ങനെ എങ്കിലും റൂമിൽ കയറി കിടന്നു ഉറങ്ങണം. തണുപ്പാണെങ്കിൽ സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത രീതിയിൽ കൂടി വരുന്നു.

എങ്ങനെ എങ്കിലും ഫോൺ വെച്ച് ദിവ്യ റൂമിലേക്ക് നടന്നു, സമയം പതിനൊന്നരയായി, വേഗം കിടക്കണം, തന്റെ എല്ലാ മൂടും ബിജു സാറുമായുള്ള ഫോൺ സംഭാഷണത്തോടെ തീർന്നു കിട്ടി. അങ്ങനെ ഓരോന്നാലോചിച്ചു നടന്ന ദിവ്യയെ പെട്ടെന്നൊരു കൈ വന്ന് പിടിച്ചു ഒറ്റ വലി, ചിന്തിക്കാൻ സമയം കിട്ടുന്നതുനു മുൻപ് ദിവ്യ ഒരു റൂമിനുള്ളിൽ വന്നു നിന്നു, സോമൻ സാറ്, തന്നെ ഒറ്റവലിക്ക് ഒരു മുറിക്കാലത്തേക്കു വലിച്ചിട്ടിരിക്കുകയാണ്, കണ്ണടച്ച് തുറക്കുന്നതിനു മുൻപ് റൂമിന്റെ ഡോർ അടച്ചു