Chapter Title : പദ്മയിൽ ആറാടി ഞാൻ 8 [രജപുത്രൻ]

വീടിന്റെ മുൻവാതിൽ കട്ടിളയിൽ ഞങ്ങളെ തുറിച്ചു നോക്കികൊണ്ട്‌ നിൽക്കുന്ന നിഷയെ (പപ്പിയുടെ മകളെ) കാണുന്നു ...അവൾ അവളുടെ തോളിൽ കിടന്ന ബാഗ് ഹാളിലെ സോഫയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് വന്നു..... അവളുടെ കണ്ണുകളിലപ്പോൾ തീവ്രമായ ദേഷ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.....

ഹാളിൽ വന്ന അവൾ സോഫയിൽ ചെന്നിരുന്നു കണ്ണും പൊത്തി കരയാൻ തുടങ്ങി.... ആ സമയത്തു എന്നെയും കെട്ടിപിടിച്ചു നിന്നിരുന്ന പപ്പി,,എന്നിൽ നിന്നകന്നു നിഷയുടെ അടുത്തേക് പോകുന്നു.... അവളുടെ അടുത്ത് സോഫയിൽ ചെന്നിരുന്നു പപ്പി അവളുടെ തലമുടി തലോടുന്നു....

അന്നേരം നിഷ സോഫയിൽ നിന്നു ചാടിയെണീറ്റു കൊണ്ട് : തൊട്ടുപോവരുതെന്നേ,,,, വാത്സല്യം കാണിക്കാനുള്ള പ്രായം പക്വതോം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു നിങ്ങൾക്കു,,, പ്രായം ഇത്രൊക്കെ ആയിന്നറിയില്ലേ നിങ്ങൾക്കു,,, അവിടെ അഴിഞ്ഞാടിയത് പോരെ,,,, ഇനീ ഇവിടേം വേണോ തള്ളേ നിങ്ങൾക്കു?നിഷ അതും പറഞ്ഞിട്ട് കരയുകയായിരുന്നു

നിഷ പപ്പിയേ കുറിച്ച് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനൊന്നു ഞെട്ടി,,, പപ്പിയേ കുറിച്ച് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കാത്തതായിരുന്നു അവളിൽ നിന്നപ്പോൾ ഞാൻ കേട്ട വാക്കുകൾ,,,, നിഷയത് പറഞ്ഞപ്പോൾ പപ്പി ആദ്യം നോക്കിയത് എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു ആയിരുന്നു,,, ആ സമയത്തെ അവളുടെ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാനും സാധിച്ചിരുന്നില്ല..... പപ്പി പിന്നെ കൈപ്പത്തിയിൽ നെറ്റി വെച്ചു കണ്ണും തുറന്നു ഇരിക്കുന്നു..... അവളുടെ ആ ഇരിപ്പു കണ്ടിട്ട് അവളാകെ തളർന്നു ഇരിക്കാണെന്നു എനിക്ക് മനസ്സിലായി... എന്താണിപ്പോ അവളോട് പറയുക,,, എങ്ങനെയാ സംസാരിക്കുക ഒന്നും അറിയാതെ ഞാൻ കുഴങ്ങി... വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിൽ ഒരു വീർപ്പുമുട്ടലിൽ ഞാനവിടെ അങ്ങനെ നിന്നു.....

പപ്പി വീണ്ടും നിഷയുടെ തലമുടിയിലൊന്നു തലോടിയപ്പോൾ,,, ദേഷ്യത്തിൽ അവൾ പപ്പിയുടെ കൈ തട്ടിമാറ്റി കൊണ്ട്