Chapter Title : പൈനാപ്പിള്‍ കേയ്ക്ക് [Smitha]
മര്‍മ്മരമുതിര്‍ത്തു. ത്രസിച്ച് ദൃഡമായ കൃസരിയില്‍ ഒരു കൈ കൊണ്ട് വൃത്തത്തില്‍ അമര്‍ത്തിയമര്‍ത്തി സുഖമറിഞ്ഞും മറ്റേക്കൈവിരലുകള്‍ കൊണ്ട് കൊഴുപ്പൂറിയൊലിക്കുന്ന യോനിപ്പിളര്‍പ്പില്‍ കുത്തിയിറക്കി വലിച്ചൂരിയും ഭവാനി സുഖത്തില്‍ നിന്ന്‍ സുഖത്തിലേക്ക് ചിറകടിച്ചു. "ആഹ് ആഹ് ആഹ്...." വിരലുകള്‍ ക്രിസരിയെ, യോനിയെ മര്‍ദിച്ച്, ഞെരിച്ച്, ഞെക്കി സുഖമറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഭവാനി സ്വയം മറന്നു നിലവിളിച്ചു. പെട്ടെന്ന് കതകില്‍ മുട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. "മോളെ, മോളെ...." ഭവാനി ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റു. ഈശ്വരാ, അച്ചന്‍! അവളുടെയുള്ളില്‍ ഒരു മിന്നല്‍പ്പിണര്‍ പാഞ്ഞു. തിടുക്കത്തില്‍, ഭയപ്പെട്ടു, പരിഭ്രാന്തിയോടെ അവള്‍ പെട്ടെന്ന് ചെവിയില്‍ നിന്ന്‍ ഇയര്‍ ഫോണ്‍ വലിച്ചെടുത്ത് മൊബൈലില്‍ നിന്ന്‍ വേര്‍പെടുത്തി. മൊബൈലിന്റെ ബാക്ക് ബട്ടന്‍ പ്രസ് ചെയ്ത് വാട്ട്സ് ആപ് മാറ്റി. പിന്നെ തിടുക്കത്തില്‍ ചുരിദാര്‍ പാന്‍റ്സ് ശരിക്ക് ഉടുത്ത് കിടക്കയില്‍ നിന്ന്‍ എഴുന്നേറ്റു. തലമുടി മാടിയൊതുക്കി ഭവാനി വാതില്‍ തുറന്നു. മുമ്പില്‍ അച്ചന്‍ മോഹനന്‍ ആകാംക്ഷ നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ അവളെ നോക്കി. "എന്താ മോളെ പറ്റിയെ?" ഭാവാനിക്ക് ഒന്നും മിണ്ടാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. "അല്ല മോള് ഒറക്കെ പേടിച്ച് കരയുന്നപോലെ..." ഭാവാനിക്ക് എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് മനസ്സിലായില്ല. "അത് അച്ഛാ..." പെട്ടെന്ന് അവള്‍ക്ക് ഒരു ആശയം തോന്നി. "..മോളില്‍ ഒരു പല്ലി...അത് താഴെ കെടക്കേല്‍ വീണു...എന്‍റെ മേത്ത് വീഴണ്ടതാരുന്നു..." "ഓ..അതാണോ? അതിനാണോ ഇത്ര നേരം നിര്‍ത്താതെ കാറിക്കൂവീത്? ഞാന്‍ കരുതി ഏതേലും പാമ്പിനെക്കണ്ടിട്ടാരിക്കും എന്ന്. ഇന്നാള് ഒരു മുഴുത്ത ചേരപ്പാമ്പിനെ കണ്ടതാ പിന്നാമ്പുറത്ത്," അപ്പോഴേക്കും അമ്മ ജാനകി അങ്ങോട്ട്‌ വന്നു. "എന്നാ പറ്റി?" "മോള് ഒച്ചേല്‍ കെടന്ന് നെരോളിക്കുന്ന കേട്ടിട്ട് വന്നതാ," ജാനകി ഭവാനിയുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ആ
💬 Comments
View all comments