Chapter Title : പൈനാപ്പിള്‍ കേയ്ക്ക് [Smitha]

നോവിച്ച്, രുചിച്ച്, ചൂടറിഞ്ഞ് ചുംബിച്ചു. മായയുടെ കൈകള്‍ അവനെ വരിഞ്ഞുകെട്ടി. അവളുടെ മുലകളുടെ മുഴുവന്‍ ഭാരവും അവള്‍ അവന്‍റെ നെഞ്ചിലമര്‍ത്തി. "കുട്ടാ എന്‍റെ കുട്ടാ..." മായ ചൂടുള്ള സ്വരത്തില്‍ അവനെ വിളിച്ചു. "എന്‍റെ മായേച്ചീ....." "കുട്ടന് മായേച്ചീടെ മൊല കുടിക്കണ്ടേ?" "വേണം മായേച്ചീ..." "വാ...മായേച്ചീടെ മൊല കുടിക്ക് ..നെറച്ച് കുടിക്ക്...മായേച്ചീടെ മൊല മൊത്തം കുട്ടനുള്ളതല്ലേ...വാ..." മായ ബ്ലൌസില്‍ നിന്ന്‍ മുലകള്‍ പുറത്തെടുത്തു. ഇരുമുലകളും പുറത്ത് നിറഞ്ഞുതുളുമ്പി മോഹനനെ നോക്കി. "എന്താ നോക്കണേ?" മുലകള്‍ കൈയിലെടുത്ത് മോഹനനെക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് അവള്‍ ചോദിച്ചു. "നോക്കട്ടെ ചേച്ചീ...എത്ര നാളായി...?" "എത്ര നാളായി?" "അമ്പലപ്പറമ്പില്‍ നമ്മള് അവസാനം ....അന്ന് മകരം പതിനാറ്...പിറ്റേ ദിവസം ചേച്ചി മരിച്ചു..." "കുട്ടന് നല്ല ഓര്‍മ്മയുണ്ട്..." "എനിക്കെല്ലാം ഓര്‍മ്മയുണ്ട് ചേച്ചീ..." "ചേച്ചി.... എന്തിനാ ചേച്ചീനെ പാമ്പ്‌ തൊട്ടത്?" "അറിയില്ല..കുട്ടന് അറിയാമോ?" "ഉം," "പറയൂ," "നമ്മള് പാപം ചെയ്തു," "എന്താ കുട്ട്യേ പാപം," "ചേച്ചി എന്‍റെ സഹോദരി. നമ്മള്‍ ഒരേ രക്തം...നമ്മള്‍ ചെയ്തത് നിഷിദ്ധം...ഈശ്വരന്‍ കോപിച്ചു..." മായ ചിരിച്ചു, ഉറക്കെ. "ചേച്ചി എന്താ ചിരിക്കണേ?" "പാപത്തിന്‍റെ ശിക്ഷ ഈശ്വരന്‍ ഒരാള്‍ക്കേ തന്നൂള്ളൂ..എനിക്ക്. എന്‍റെ കൂടെ തെറ്റ് ചെയ്ത നിനക്ക് ശിക്ഷയൊന്നും ഇല്ലല്ലോ കുട്ടാ...അതോര്‍ത്തപ്പം എനിക്ക് ചിരി വന്നു കുട്ട്യേ," "ഇല്ലന്നോ....ശിക്ഷ ഒന്നും ല്ല്യന്നോ...ആരാ പറഞ്ഞെ..ഓരോ ദിവസോം ആ ശിക്ഷ അനുഭവിക്ക്യാ ഞാന്...ന്‍റെ പെണ്ണ് ....ജാനകി...എന്നെ മാത്രം ഓര്‍ത്ത് ...ഉരുകി ....എനിക്ക് വേണ്ടി കഷ്ടപ്പെട്ട്...." കുറെ നേരം അവര്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പുറത്ത് നിലാവ് വളര്‍ന്നു. നേരിയ കാറ്റിളകി . നിലാവിനപ്പുറത്ത് മലകള്‍ക്ക് മേല്‍ രാപ്പക്ഷികളിളകി. കാവില്‍ ഭൈരവന്‍ തെയ്യത്തിന്‍റെ തോറ്റം പാട്ടുണര്‍ന്നു.