Chapter Title : പൈനാപ്പിള്‍ കേയ്ക്ക് [Smitha]

അരക്കെട്ട് ചലിപ്പിച്ച്, യോനിപ്പിളര്‍പ്പ് ലിംഗമകുടത്തില്‍ പതിയെ പതിയെ മുട്ടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. "എനിക്ക് വയ്യ," നിമിഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സുഖത്തിന്റെ പാരമ്യതയില്‍ അക്ഷമയായി ജാനകി പറഞ്ഞു. "പൂറ് മൊത്തം ചൊറിഞ്ഞ് കടിക്കുന്നു ചേട്ടാ...." അത് പറഞ്ഞു അവള്‍ അരക്കെട്ട് അതിവേഗത്തില്‍ തള്ളി. അയാളുടെ ലിംഗം പൂര്‍ണ്ണമായും അവളുടെ യോനിപ്പിളര്‍പ്പില്‍ ഉരഞ്ഞുമുറുകിക്കയറി. ആ നിമിഷം തന്നെ മോഹനന്‍ അവളെ ഇരുചന്തികളിലും പിടിച്ചമര്‍ത്തി തന്‍റെ അരക്കെട്ടിനോട് ചേര്‍ത്തു. "ഹ്മം...." ജാനകി കുറുകി. അതിവേഗതയില്‍ രണ്ടാമത് ഒന്നുകൂടി മോഹനന്‍ അവളെ ചേര്‍ത്ത് ഞരിച്ചപ്പോള്‍ ജാനകിയുടെ തുടയിടുക്കില്‍ വസന്തം പൊട്ടിവിടര്‍ന്നു. അവള്‍ അയാളെ ഇറുക്കെപ്പുണര്‍ന്നു. അവളുടെ ദേഹം അസ്ത്രവേഗത്തില്‍ വിറകൊണ്ടു. രോമഹര്‍ഷം കൊണ്ട് മനസ്സും ദേഹവും പുഷ്പ്പിച്ചുണര്‍ന്നു. "എന്‍റെ..പൊന്നേ..." മഴവില്ലിന്റെ തീരാത്ത വര്‍ണ്ണങ്ങളുടെ സ്ഫോടനം ഒന്നിന് പിറകെയൊന്നായി തന്നില്‍ നിന്ന്‍ ചിതറിതെറിക്കുന്നതറിഞ്ഞ് അവള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും അരക്കെട്ട് അയാളുടേതിന് ചേര്‍ത്തമര്‍ത്തി പ്രണയത്തോടെ വിളിച്ചു. അയാളിലെ കൊടുങ്കാറ്റ് വീണ്ടും ശക്തിപ്രാപിക്കുന്നതും അയാളുടെ കപ്പല്‍ നങ്കൂരം വീണ്ടും തന്‍റെ കടലിന്‍റെ പാറയിടുക്കില്‍ കൊളുത്തിവലിക്കുന്നതും അവള്‍ അറിഞ്ഞു. വീണ്ടും മേഘങ്ങള്‍ ഉരുണ്ടുകൂടുന്നു. വീണ്ടും വര്‍ഷം കനയ്ക്കുന്നു. വീണ്ടും അണക്കെട്ടില്‍ വെള്ളം നിറയുന്നു. ജലസമ്മര്‍ദം താങ്ങാനാകാതെ വീണ്ടും അണക്കെട്ട് പൊട്ടുന്നു.... "ഓ ഓഹ്ഹൊഹ്ഹ...." വിദ്യുത് ചിത്രശലഭങ്ങള്‍ തന്‍റെ രഹസ്യോദ്യാനത്തില്‍ നിന്ന്‍ വീണ്ടും ചിറകടിക്കുന്നത് പറന്നുയരുന്നത് ജാനകിയറിഞ്ഞു. ഇതുവരെ അറിയാത്ത, കേള്‍ക്കാത്ത, അനുഭവിക്കാത്ത സുഖത്തിന്‍റെ തേരേറിപ്പറക്കുകയാണ് താന്‍.... ഈശ്വരാ... ഇനിയും ശരത്ക്കാലം മാത്രമാണ് തന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ എന്ന് ക്കരുതിയിരുന്നതാണ്. എന്നാല്‍ വസന്തത്തിന്‍റെ കുത്തൊഴുക്ക് വീണ്ടും തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു..... ആ നില്‍പ്പ് എത്ര നേരം നിന്നു എന്ന് ജാനകിയറിഞ്ഞില്ല. ആടിത്തിമര്‍ക്കുന്ന ഒരു നര്‍ത്തകനൊപ്പം അയാളോടൊത്ത് ചുവടുവെക്കാന്‍ മത്സരിക്കാനാകാതെ താന്‍....

മോഹനന്‍ പോയിക്കഴിഞ്ഞ്, ഭവാനി, അയലത്തെ കൂട്ടുകാരി ലിന്‍സിയുടെ വീട്ടില്‍ ക്രിസ്മസ്സിന്‍റെ പുല്‍ക്കൂട്‌ ഉണ്ടാക്കുന്നത് കാണാന്‍ പോയപ്പോള്‍ ജാനകിയുടെ ഫോണ്‍ ശബ്ദിച്ചു. ആരുടേതെന്ന് നോക്കേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. "ഹലോ സാര്‍," അവള്‍ ഫോണ്‍ ചെവിയോട് ചേര്‍ത്ത് പറഞ്ഞു. "പറയൂ," ഡോക്റ്റര്‍ ജോയല്‍ സെബാസ്റ്റ്യന്‍റെ ഘനമുള്ള ശബ്ദം അവള്‍ കേട്ടു. "ഡോക്റ്റര്‍ പറഞ്ഞത് പോലെ ചെയ്തു," "നൈറ്റില്‍ മായയാണ് വന്നതെന്ന് ശരിക്കും മോഹനന് ശരിക്കും തോന്നിയില്ലേ?," "ഉവ്വ്, ഡോക്റ്റര്‍..ഒരിക്കല്‍പ്പോലും എന്‍റെ പേര് വിളിച്ചില്ല,"