Chapter Title : പൈങ്കിളിച്ചെമ്മാനം ?️ [സുനി]

അതെന്താണെന്ന് ഞാനും

ഓർത്തെത്. ശെ എടുത്തു ചാടി ഈ

ഞാനെന്തൊക്കെയാണ്!

“അല്ല..അത് പിന്നെ.. വൈഫും

അവരുമൊക്കെ കാലത്ത് തന്നെ

പോയി.. അപ്പോ ബോറടിച്ചിട്ട്" ഞാൻ

വൈഫിന്റെ കാര്യം തുറന്ന് പറഞ്ഞു.

“അപ്പോ കല്യാണം കഴിഞ്ഞല്ലേ.."

“അത് പിന്നെ, അതൊക്കെ അങ്ങനെ

കഴിഞ്ഞു.." ഇന്നലെ അവള് പറഞ്ഞ

രീതിയേക്കാൾ ഉദാസീനനായി ഞാനും

പറഞ്ഞു…

“ഉം…" എന്തൊക്കെയോ മനസിൽ

ഒളിപ്പിച്ച് അവളുടെ നീട്ടിയുള്ള

മൂളൽ… പിന്നെ അര മിനിറ്റ് മൗനം…

എനിക്കത് നീണ്ട അര മണിക്കൂറായി

തോന്നി…

“ അല്ല ആക്ച്വലി നീയിപ്പോ

എവിടെയാ… നിധി.." ഞാൻ തന്നെ

അസ്വസ്ഥതയുടെ മൗനം മുറിച്ചു..

“ഞാൻ നാട്ടിലാടാ.. വൺ മന്ത്

കഴിഞ്ഞാ യു.കെയ്ക്ക് പറക്കും.."

അവളൊന്ന് നിർത്തി.

“ അപ്പോ ഹസ്…."

“ഹസ് ആസ്ത്രേലിയാ…"

“ങ്ങേ… അതെന്താ…!?"

“ങ്ങാ… അതൊക്കെ അങ്ങനെയാ…"

വീണ്ടും ഉദാസീനമായ മൗനം…

അവൾക്കാ ടോപ്പിക്ക് പിടിക്കുന്നേ

ഇല്ലെന്ന് മനസിലായി…

“നിനക്ക് പഴയ കാലമൊക്കെ

ഓർമയുണ്ടോടാ.." ഇത്തവണ അവൾ

തന്നെ മൗനം മുറിച്ചു. പക്ഷെ വാക്കുകളിൽ നിറയെ ഉൻമേഷം…

എന്തോ നല്ല കാര്യം കേൾക്കാനെന്ന

പോലെ.

“അത് പിന്നെ ഓർക്കാതിരിക്കുമോ..

നീ മറന്നാലും ഞാൻ മറക്കുമോ…"

ഞാനെന്റെ തണുപ്പെല്ലാം മാറ്റി വെച്ച്

ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

“എന്ത് രസമായിരുന്നല്ലേ…

വലുതാവണ്ടായിരുന്നു.."

“ശരിയാ … വലുതാവണ്ടായിരുന്നു.."

ഞാനും ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ

ശരിവെച്ചു..

“നിനക്ക് അന്നത്തെ എന്താ

ഏറ്റവും ഓർക്കാനിഷ്ടം.."

“നമ്മുടെ ട്യൂഷൻ ക്ളാസ് … പിന്നെ

സ്കൂളിലെ ഓണാഘോഷ മത്സരം"

ഞാൻ മനപ്പൂർവ്വമെന്നോണം പറഞ്ഞു.

ട്യൂഷൻ ക്ളാസിലെ ഓർമകൾ കഴിഞ്ഞാൽ ഓണാഘോഷ മത്സരങ്ങൾ

ഇഞ്ചോടിഞ്ച് വാശിയോടെ നേർക്കുനേർ മത്സരിച്ചത് സുഖമുള്ള