Chapter Title : പക 4 [SAiNU]

അല്ലേ.

അത് കേട്ട് ഒരു മൂളൽ എന്നിട്ട് ചിരിച്ചോണ്ട്..

ഇനി എന്റെ ആവിശ്യം ഉണ്ടോടോ. ഇതുവരെ ഞാൻ അവനെ വളർത്തി ഇന്നവൻ വലിയ നിലയിൽ എത്തിയില്ലേ.

ഇനി എനിക്ക് സന്തോഷത്തോടെ പോകാമല്ലോ..

ഒരേ ഒരു ദുഃഖം മാത്രമേ ഉള്ളിൽ ഉള്ളൂ ചന്ദ്രാ.

ശില്പ മോളെ വീട്ടിലേക്ക് കൈപിടിച്ച് കൊണ്ട് വരുന്നതും എന്റെ മനുവിന്റെ പിള്ളേരെ കാണാൻ കഴിയില്ലല്ലോ എന്നുള്ള വിഷമം മത്രെ ഉള്ളൂ ചന്ദ്രാ..

അതിനിപ്പോ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ലല്ലോ . വെറുതെ വേണ്ടാത്ത ഓരോന്ന് ആലോചിക്കേണ്ട.

അരവിന്ദേട്ടന്ന് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല മനുവിന്റെ കല്യാണവും കൂടി അരവിന്ദേട്ടന്റെ പേര കുട്ടികളുടെ കല്യാണവും കൂടാം പോരെ.

ഹ്മ്മ് ആഗ്രഹികാമെന്നല്ലാതെ.

ഞാൻ പറഞ്ഞത് നടന്നില്ലേൽ നോക്കിക്കോ.

ഒരു ചിരി മാത്രം ആയിരുന്നു ആ മുഖത്.

എനിക്കറിയാടോ അതൊന്നും നടക്കില്ലെന്നു അതുകൊണ്ടു കൂടിയ മനുവിന്റെ അമ്മ വന്നതും മനുവിനെ ആ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചേ..

ഞാനില്ലേലും അവൻ തനിച്ചായി പോകരുതെല്ലോ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് കരയാൻ തുടങ്ങി..

അവളെ വെറുക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെടോ എനിക്ക്.

ഈ യാത്രയിൽ എങ്ങാനും ഞാൻ പോകുകയാണെൽ അവളോട്‌ പറഞ്ഞേക്കണം ചന്ദ്രാ..

എന്ത് പറയാനാ ചേട്ടൻ തന്നെ പറഞ്ഞോ.

അവളോട്‌ യാതൊരു വെറുപ്പുമില്ലെന്നും സ്നേഹിച്ചിട്ടേ ഉള്ളുവെന്നും അവളോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ടാ ഈ അരവിന്ദൻ വേറെ പെണ്ണ് പോലും കെട്ടതിരുന്നേ എന്നുടെ പറഞ്ഞേക്കണെടോ..

അതു പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും പിന്നെ ആളൊന്നും മിണ്ടാതെയായി മോനെ..

ഞാനെത്ര വിളിചിട്ടും ഒന്നും പറയാതെ..

ഇതെല്ലാം കേട്ടോണ്ടിരിക്കുന്ന രേഖയുടെ അടുത്ത് പോയി ഇരുന്ന മനുവിനെ അവൾ മാറോടു ചേർത്ത് പിടിച്ചോണ്ട് കരയാൻ തുടങ്ങി..

അമ്മയെന്തിനാ കരയുന്നെ അച്ഛനൊന്നും സംഭവിക്കില്ല അച്ഛനെന്നെ തനിച്ചാക്കി അങ്ങിനെ പോകാനൊന്നും കഴിയില്ല അമ്മേ..

അച്ഛനെന്നോട് ഒരു വാക് പറഞ്ഞിരുന്നേൽ..

എവിടെ പോയാണേലും അച്ഛനെ സുഖപെടുത്തില്ലായിരുന്നോ ഞാൻ..

ഇല്ലമ്മേ അച്ഛന് അങ്ങിനെ നമ്മളെ വിട്ടു പോകാൻ കഴിയില്ലമ്മേ..

അതുപറഞ്ഞു കരഞ്ഞോണ്ട് രേഖയുടെ മാറിൽ കിടക്കുന്ന മനുവിനെ ശില്പയും കാർതിയും
സമാധാനപ്പെടുത്തി കൊണ്ടിരുന്നു..

കാർത്തി എന്തിനാ അച്ഛനിതെല്ലാം നമ്മളോട് മറച്ചേ.

ഹാ അതാ എനിക്കും മനസിലാകാത്തെ..

ആരാഇതിൽ മനു അവരീതിൽ ഒന്ന് സൈൻ ചെയ്തിരുന്നേൽ.

മനു അമ്മയുടെ തോളിൽ നിന്നും