Chapter Title : പക [SAiNU]

നി അമ്മയെ ഇവിടെ താമസിപ്പിക്കും.

ശിൽപക്കും അമ്മയ്ക്കും നിന്റെ അമ്മ ഒരു ബാധ്യത ആകരുത്.

ഇല്ലെടാ ഇന്ന് തന്നെ നോക്കട്ടെ..

ഹ്മ്മ് ശരി വാ എന്ന പോകാം ശില്പ കുളിച്ചിട്ടുപോലുമില്ല എന്ന് തോനുന്നു നമ്മളിവിടെ നിന്നാൽ അവളുടെ കാര്യവും നടക്കില്ല.

അത് ശരിയാ കാർത്തി നമുക്ക് പോകാം.

ഹ്മ്മ്

ഒരിക്കൽക്കൂടി മനുവും കാർത്തിയും അമ്മയുടെ മുന്നിലേക്ക്‌ വന്നു.

ഞങ്ങൾ പോകുകയാണ് എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇറങ്ങിയതും.

അമ്മ മോനേ മനു അച്ഛൻ

അത്രയേ അവൾ പറഞ്ഞുള്ളു.

ഹ്മ്മ് സംസാരിക്കട്ടെ അമ്മേ എന്താ തീരുമാനം എന്നറിയില്ലല്ലോ..

അതുകേട്ടു ദുഖഭാവത്തോടെ മനുവിന്റെ അമ്മ നിന്നു.

മനുവും കാർത്തിയും ശിൽപയോടും അമ്മയോടും യാത്രാ പറഞ്ഞു ഇറങ്ങി..

കാർത്തി ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ നി അത് ചെയ്യുമോ.

എന്താടാ എന്നെകൊണ്ട് പറ്റുന്നതാണേൽ ചെയ്യും അല്ലേൽ ഇല്ല.

ഇത് നിന്നെകൊണ്ട് പറ്റു.

അതെന്താകാര്യം.

എടാ എനിക്കമ്മയുടെ ജീവിതത്തിൽ കഴിഞ്ഞ പത്തുവർഷക്കാലത്ത് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അറിഞ്ഞേ പറ്റു.

ഞാൻ ചോദിച്ചാൽ അമ്മ പറയില്ല നി ചോദിച്ചാൽ കുറച്ചെങ്കിലും പറഞ്ഞു തരും.

ഞാനാകുമ്പോ മകനെന്നുള്ള ജാള്യത ഉണ്ടാകും നീയാകുമ്പോ അത്രത്തോളം ഉണ്ടാകില്ല.

എനിക്കെല്ലാം അറിയണം ആ നാറി എവിടെ ഉണ്ടെന്നും..

ഹോ അപ്പൊ അതാണ് അമ്മയെ ചതിച്ചവനോടുള്ള പക......

ഹ്മ്മ് പക അതെന്നും പകയായി തന്നെ നില്കും. അവന് ഇനി ഞാനാരാണെന്നും എന്റെ പക എന്താണെന്നും കാണിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടേ

വേണം പക എന്നും പകയായി തന്നെ വേണം...

കൂടെ ഞാനുണ്ടെടാ. നമുക്കവന്റെ....

( തുടരും )