Chapter Title : പക [SAiNU]

ഹ്മ്മ് പോയിട്ടുണ്ടേൽ ഇനി തിരഞ്ഞു പിടിക്കാനൊന്നും നിൽക്കേണ്ട.

നി മെയിൽ ക്ലിയർ ചെയ്യാൻ ശ്രമിചോളൂ.

ദൂരേക്കൊന്നും പോകാറായിട്ടില്ല സാർ ഇവിടെ അടുത്തെവിടെയെങ്കിലും കാണും.

എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ശില്പ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

സാർ എന്നുള്ള ശിൽപയുടെ വിളികേട്ട ഇടത്തേക്ക് ഞാൻ ചെന്നു,

ശില്പ ഒരു മധ്യവയസ്കയായ സ്ത്രീയെ താങ്ങിക്കൊണ്ട് നില്കുന്നു.

എന്താ എന്ത് പറ്റി ശില്പ.

സാർ ഇവരാണ് സാറിനെ തേടി വന്ന സ്ത്രീ ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ഇവർ വീയുന്നതാണ് കണ്ടത്.

ഹോ അവരെ ആ ചെയറിലേക്ക് ഇരുത്തു

വെള്ളം എന്തെങ്കിലും വേണമെന്ന് ചോദിച്ചു നോക്ക് ശില്പ..

അമ്മ നിങ്ങൾ ഓക്കേ അല്ലേ.

ബുദ്ധിമുട്ട് വല്ലതും ഉണ്ടോ.

ഞാൻ അടുത്ത് എത്തിയതും മോനേ എന്ന് വിളിച്ചോണ്ട് ആ സ്ത്രീ എന്റെ കാലിലേക്കു വീണു.

അയ്യോ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ കാൽ പിൻവലിച്ചു കൊണ്ട് അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി..

അമ്മ എന്ന് നാവിൽ വന്നുവെങ്കിലും ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു.

ഈ അമ്മയോട് ക്ഷമിക്കെടാ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് അവര് വീണ്ടും എന്റെ കാലിൽ തൊട്ടു.

ശില്പ ഇവരാണോ നി പറഞ്ഞ സ്ത്രീ.

അതേ സാർ.

ഇവരോട് പോകാൻ പറ. ശില്പ.

വയ്യാന്നു തോനുന്നു സാർ കുറച്ചു നേരം ഇവിടെ ഒന്നിരുന്നോട്ടെ.

വഴിയിൽ കൂടി പോകുന്നവര്ക്ക് വന്നിരിക്കാൻ വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയതല്ല എന്റെ ഈ സ്ഥാപനം..

അത് കേട്ട് ശില്പ അവരെ അവിടെ ഇരുത്തികൊണ്ട്.

സാർ വയ്യാ എന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ്. ഞാൻ.

ഓക്കേ ഇപ്പൊ മാറിയില്ലേ ഇനി അവരോടു പോകാൻ പറ.

സാർ അവർക്ക് എന്ന് പറഞ്ഞു ശില്പ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും.

ആ സ്ത്രീ ശില്പയെ തടഞ്ഞു.

മോളെ അവനെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല അത്രയ്ക്ക് നീചയായ പെണ്ണായിപ്പോയി ഞാൻ..

അപ്പൊ അറിയാം അല്ലേ എന്നുള്ള എന്റെ പുച്ഛം നിറഞ്ഞ സംസാരം കേട്ട് ശില്പ എന്നെ തന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് നിന്നു..

എന്താ വേണ്ടത് എന്ന് വെച്ചാൽ കൊടുത്തു പറഞ്ഞു വിടാൻ നോക്ക്. എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഞാൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി സിഗരറ്റിന്നു തീ കൊടുത്തോണ്ട് നിന്നു.

നിൽപ്പുറക്കാത്തതിനാൽ ഞാൻ വണ്ടിയെടുത്തു പുറപ്പെട്ടു..

അതേ സമയം ഓഫീസിൽ.

ശില്പ അവരെ താങ്ങി പിടിച്ചു വെള്ളം കൊടുത്തു കൊണ്ട് അവരെ ചെയറിൽ പിടിച്ചിരുത്തി.

നിങ്ങൾ ആരാണ് അമ്മേ.

മനുവുമായിട്ട് നിങ്ങൾക്കുള്ള ബന്ധം

അത് കേട്ടതും ആ സ്ത്രീയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ തായേക്ക് വീണു.

അവർ എന്തോ ആലോചിച് കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നത്