Chapter Title : പകൽ നിലാവ് 1 [സ്മിത]

വായുവിൽ ഒഴുകിപ്പരക്കുന്ന തൂവലിനേക്കാൾ ഭാരമില്ലാത്തവളാകുന്നത്? എന്തുകൊണ്ടാണ് തന്റെ ദേഹമിപ്പോൾ മോഹാവേശത്താൽ തുള്ളിയുയരുന്നത്? ആ ചോദ്യങ്ങൾ സ്വയം ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഗേറ്റിലൂടെ അർജ്ജുൻ സൈക്കിളോടിച്ച് വരുന്നത് അനുരാധ കണ്ടു. ആ കാഴ്ച്ചയിൽ അവളുടെ മനസ്സുംദേഹവും തുടിച്ചുയർന്നു. അവൾ പെട്ടെന്ന് ഡയറി പത്രത്തിന്റെ അടിയിലൊളിപ്പിച്ചു. സൈക്കിൾ ഗാരേജിൽ വെച്ചതിന് ശേഷമവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിവന്നു. "ഹായ് മമ്മി..." ഓടിവന്ന് അവനവളുടെ കവിളിൽ നുള്ളി. ദേഹമപ്പോൾ കോരിത്തരിച്ചു. മുമ്പും അവൾ നുള്ളിയിട്ടുണ്ട്. അമർത്തിയിട്ടുണ്ട്. പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അപ്പോഴൊന്നും മകന്റെ സ്നേഹമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും തോന്നിയിട്ടില്ല. ഇപ്പോൾ പക്ഷെ ദേഹം അസഹ്യമായ,നിഗൂഢമായ ഒരു സുഖത്തിൽ തപിച്ചിയരുന്നു! അത് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചെന്നു തോന്നുന്നു. "എന്താ ഇന്ന് അൽപ്പം ഓഫ്" അവൻ ചോദിച്ചു.

ആദ്യമവൾക്ക് എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്നറിയില്ലായിരുന്നു. "നിന്റെ ഫ്രണ്ട് രോഷ്നി വന്നിരുന്നു...രോഷ്നി വർഗ്ഗീസ്!" അങ്ങനെ ചോദിയ്ക്കാൻ പക്ഷെ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. അത് കേട്ടപ്പോൾ അവന്റെ മുഖഭാവംമാറി. "എന്നിട്ട്?" അവൻ താല്പര്യമില്ലാതെ ചോദിച്ചു. "അവളെന്തിനാ വന്നതെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ?" അനുരാധ ശബ്ദമൽപ്പമുയർത്തി. "അവൾക്ക് വട്ടാ മമ്മി!" അവൻ പറഞ്ഞു. "അതിലും വലിയ വട്ട് നിനക്കല്ലേ?" അനുരാധ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു. "എന്ത്? അവളുടെ പുറകെ പോകാത്തതോ?" അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അവന്റെ പുഞ്ചിരിയുടെ അഴകിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കെ അവൾക്ക് മറ്റൊന്നും ചോദിക്കാനുള്ള ധൈര്യമുണ്ടായില്ല. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്? "അല്ല...ഇത്!" അത് പറഞ്ഞ് അവൾ മേശപ്പുറത്തെ പേപ്പറിന്റെ അടിയിൽ നിന്നും അവന്റെ ഡയറി എടുത്തിയർത്തി. അർജ്ജുൻ കിടുങ്ങി വിറച്ചുപോയി. മുഖത്തെ രക്തപ്രസാദം മങ്ങി. കണ്ണുകൾ തുറന്നു മിഴിഞ്ഞു. അവന് ശാസം നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു. അർജ്ജുൻ മേശയുടെ വിളുമ്പിൽ പിടിച്ചു. പിന്നെ അടുത്ത കസേരയിൽ ഇരുന്നു. കൈകൾ കൊണ്ട് മുഖം മറച്ച്