Chapter Title : പണ്ട് പണ്ട്, ബോംബെയിൽ ചില ആളുകൾ...[ഹരൻ]

കതകടച്ചു ഭക്ഷണം അല്‍പനേരം കഴിഞ്ഞ്‌ കഴിക്കാം എന്നും പറഞ്ഞ്. ഞാനും സംഗീതയും ഭക്ഷണം കഴിക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. എനിക്കൊരു തിടുക്കവും ഇല്ലായിരുന്നു, വിശപ്പ്‌ നല്ലവണ്ണം ഉണ്ടായിരുന്നു താനും. ഫ്രിഡ്ജില്‍ നിന്നും രണ്ട് കിംഗ്‌ഫിഷര്‍ ബിയര്‍ എടുത്ത് പൊട്ടിച്ച് ഒരു ഗ്ലാസ്സില്‍ ഒഴിച്ച് ഒന്ന് സംഗീതയ്ക്ക് കൊടുത്തു. വൈകുന്നേരം മുതല്‍ ഓള്‍ഡ്‌ മങ്കും, ആന്‍റിക്യിറ്റിയും കഴിച്ചത് കാരണം ബിയര്‍ കഴിക്കാന്‍ താല്പ്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല എങ്കിലും സംഗീതയ്ക്ക് ഒരു കമ്പനി കൊടുക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം അല്പം കഴിക്കാം എന്ന് വച്ചു. ചിക്കന്‍ സിക്സ്റ്റിഫൈവും ഫ്രൈഡ് റൈസും വരുത്തിച്ചു, അത് കഴിച്ചു കൊണ്ട്‌, സംഗീതയുമായി സംസാരിച്ച് കൊണ്ട്‌ ഞാനിരുന്നു. ആ കണ്ണുകളില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക് കാമമല്ല പകരം ഉറവിടം അറിയാത്ത, ലക്ഷ്യമില്ലാത്ത, കാരണങ്ങളില്ലാത്ത, വിശദീകരണങ്ങള്‍ ആവശ്യമില്ലാത്ത ഒരിഷ്ടം ആയിരുന്നു തോന്നിയിരുന്നത്. മനസ്സിളകുന്നുവോ ഈശ്വരാ എന്ന് ഞാനോര്‍ത്തു. അവളയങ്ങു കെട്ടി അവളുടെ ജീവിതം ആ സർവീസ് ബാറിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുത്തി ഒരു ഹീറോ ആയാലോ എന്ന് വരെ ചിന്തിച്ചു കളഞ്ഞു ഞാൻ. പക്ഷെ, ഇരുപത്തേഴു വയസ്സിനുള്ളിൽ തന്നെ ഒരുപാട് അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായത് കൊണ്ടാവാം എന്നെ ഞാൻ  വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. ഒരിക്കലും ഒരു പെണ്ണിൽ ഒതുങ്ങി നിൽക്കാൻ എനിക്കാകില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവ് എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. ആ നിമിഷങ്ങളിൽ ജീവിക്കുക, ഭാവിയിൽ സുഖമുള്ള കുറെ ഓർമ്മകൾ ഉണ്ടാവുക എന്നതിൽ കവിഞ്ഞൊന്നും വേണ്ട എന്ന് ഞാൻ അന്നേ തീരുമാനമെടുത്തിരുന്നു. വിശാലിന്റെ ബെഡ്‌റൂമിൽ നിന്നും പൂക്കച്ചക്കണ്ണിയുടെ അലർച്ച കേൾക്കാമായിരുന്നു. അവൻ വത്സനടിച്ചു കൊടുക്കുകയായിരിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാനും സംഗീതയും കുറെ ചിരിച്ചു. ഞാൻ അത് വരെ ഒരു ബാർ ഗേളിനും ഒരു കോൾ ഗേളിനും വത്സൻ അടിച്ചു കൊടുത്തിരുന്നില്ല, പക്ഷെ, അന്നത് വേണ്ടിവരും എന്നെന്റെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു. വിശാലിന്റെ വിശാലമായ ആ ത്രീ ബെഡ്‌റൂം ഫ്ലാറ്റിന്റെ ഹാളിലെ സോഫയിലെ ഇരുന്നു തന്നെ ഞങ്ങൾ ചുംബിച്ചു തുടങ്ങി. പേർസണൽ ഹൈജീൻ അന്നും ഇന്നും എനിക്ക് പ്രാധാന്യമാണ്, പ്രതേകിച്ച് വായ്നാറ്റമുള്ള ഒരു പെണ്ണിനേം ഞാൻ അടുപ്പിക്കാറില്ലായിരുന്നു. നോർത്ത് ഇന്ത്യൻസിന്റെ ഒരു പ്രധാന ഡ്രോ ബാക്കാണ് വായ്നാറ്റം, കാരണം ഭകഷണം കഴിച്ചാലും വായ് കഴുകില്ല. പക്ഷെ, സംഗീത