Chapter Title : പണി 6 [ആനീ]

വീണു.
​നക്ഷത്രയുടെ വായയിലും പൂറിലും ഗുതത്തിലും അവരുടെ പാല് നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
​അവളുടെ വെളുത്ത ഉടൽ ഇപ്പോൾ വിയർപ്പും, ഉമിനീരും, മൂന്നുപേരുടെ പാലും ചേർന്ന് വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിലായി.
​ജിമ്മിൽ നിന്ന് സുന്ദരിയായി ഇറങ്ങി വന്ന നക്ഷത്ര, ഇപ്പോൾ ഒരു പിച്ചിച്ചീന്തപ്പെട്ട ഇരയെപ്പോലെ ആ ബെഡിൽ ബോധരഹിതയായി കിടന്നു.
​കാറിനു പുറത്ത് രാത്രിയുടെ തണുത്ത കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടിക്കുള്ളിലെ ഗ്ലാസുകളിൽ വിയർപ്പിന്റെയും ശ്വാസത്തിന്റെയും ആവി പടർന്നു.

………………

​നഗരത്തിലെ പുറത്തുള്ള ആ കൊച്ച് വിട്ടിൽ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ജാഫർ ആര്ടിസ്റ് വരച്ച ആ ചിത്രം വിഷ്ണുവിനും കിരണിനും നേരെ തിരിച്ചു പിടിച്ചു.
:
​ ​ജാഫർ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആ ചിത്രത്തിന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി.

"ഇവനാണ് ആൾ... നക്ഷത്രയുടെ ഫ്ലാറ്റിൽ വെച്ച് അവളെ മൃഗത്തെപ്പോലെ പിച്ചിച്ചീന്തിയത് ഇവനാണ്! എനിക്കിനി വയ്യ, എന്നെ ഇതിൽ നിന്ന് വിടണം,"

ജാഫറിന്റെ സ്വരത്തിൽ മരണഭയം നിഴലിച്ചിരുന്നു.

​വിഷ്ണു ആ ചിത്രത്തിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ആർട്ടിസ്റ്റ് വരച്ച ആ മുഖത്തിന് കല്ലുറപ്പുള്ള ഭാവമായിരുന്നു. പരുക്കൻ താടിയും, ആരെയും തുളച്ചു കയറുന്ന കണ്ണുകളും, നക്ഷത്രയുടെ പൂറിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുമ്പോൾ ആ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ പൈശാചികമായ ചിരിയും ആർട്ടിസ്റ്റ് കൃത്യമായി പകർത്തിയിരുന്നു.

വിഷ്ണു ആ മുഖം അരിച്ചുപെറുക്കി നോക്കി. പക്ഷേ, എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും അവന് ആ മുഖം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തന്റെ ജീവിതത്തിലോ, സുഹൃത്തുക്കൾക്കിടയിലോ, ശത്രുക്കൾക്കിടയിലോ ഇങ്ങനെയൊരു മുഖം വിഷ്ണു കണ്ടിട്ടില്ല.
​
"ജാഫറേ, നിനക്ക് തെറ്റിയതാകും,"

വിഷ്ണു ശാന്തനായി പറഞ്ഞു.

"എനിക്ക് ഇവനെ ഒരു പരിചയവുമില്ല. എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇങ്ങനെയൊരാളുമായി ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടായിട്ടില്ലെന്ന്