Chapter Title : പണി 5 [ആനീ]

സ്വഭാവം കൊണ്ടല്ല, അവളുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ കൊണ്ടാണ്. അവളെ നമുക്ക് ആ ചതിയിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണം നീ നീ ബാക്കി പറ വല്ല തുമ്പോ നമ്മൾക്ക് കിട്ടുവോ എന്ന് നോക്കാം ."

​ജാഫർ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ തുടർന്നു:

"സത്യം പറഞ്ഞാൽ സാറേ, നിങ്ങൾ അന്ന് ഇഴഞ്ഞ് ആ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് കയറി വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് നിങ്ങളോട് വല്ലാത്ത ദേഷ്യമാണ് തോന്നിയത് ഒരു പക്ഷെ ഞനാണ് അയാളുടെ സ്ഥാനത്തെങ്കിൽ കൊന്നേനെ നിങ്ങളെ . അത്രയും നല്ലൊരു 'സാധനത്തിനെ' (നക്ഷത്രയെ) അയാൾക്ക് കിട്ടിയിട്ട്, നിങ്ങൾ അവിടെ വന്ന് കളിക്ക് തടസ്സമുണ്ടാക്കിയാൽ അത് വലിയൊരു നഷ്ടമല്ലേ എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു. അയാൾ ആ പെണ്ണിനെ എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് അറിയാൻ പൂർണ്ണ ആകാംക്ഷയോടെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. എന്റെ പ്രാർത്ഥന ദൈവം കേട്ടു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ... നിങ്ങൾ അകത്തെത്തിയ മുകളിലേക്ക് നോക്കി പാടെ ബോധം കെട്ട് അവിടെ വീണു."

​വിഷ്ണുവിന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും വിട്ടു. അവൻ ജാഫറിന്റെ നെഞ്ചിൽ ആഞ്ഞു ചവിട്ടി.

​"നിന്നെയൊക്കെ കൊന്നാൽ പോലും എന്റെ ദേഷ്യം തീരില്ലടാ!" വിഷ്ണു അലറി.

​പക്ഷേ ജാഫർ വേദനയിലും ചിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.

"ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ സാർ, അതിന് ശേഷം അവിടെ നടന്നത്... അത് കണ്ടതുകൊണ്ടാണ് എനിക്ക് ഈ അവസ്ഥ വന്നത്. അയാൾ നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് അവളെ കീഴ്‌പ്പെടുത്തിയത് വിഷ്ണു സാർ കണ്ടില്ലല്ലോ നിങ്ങളും അവളും തമ്മിലുള്ള ദുരം കേവലം പതിമുന്ന് ചവിട്ട് പടികളായിരിന്നു . ഭാഗ്യം അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ബോധം ഇല്ലാത്തത് !"

​

​"പക്ഷേ സാറേ..."

ജാഫർ പതുക്കെ തുടർന്നു,

"നിങ്ങൾ ബോധംകെട്ടു വീണപ്പോൾ അയാൾ അവളെയും കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് പോകുമെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്. പക്ഷേ, ആ സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങി അവർ രണ്ടുപേരും നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അയാൾ , അവളുടെ കൈകളിൽ അപ്പോൾ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരിന്നില്ല എ പ്പോൾ വേണമെങ്കിലും അവൾ ഓടി രക്ഷപെടുമെന്ന് ഞാൻ കരുതി പക്ഷെ അത് ഉണ്ടായില്ല ."

​വിഷ്ണു ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു ജാഫറിനെ നോക്കി.

​"അവൾ നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ മുഖത്ത് തൊട്ടു തന്റെ ടാവ്വൽ കൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ നെറ്റിയിലെ രക്തം ഒപ്പി. പിന്നെ കുറച്ചുനേരം ആ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. നിങ്ങളുടെ ശ്വാസം നിലച്ചിട്ടില്ലെന്നും ജീവനുണ്ടെന്നും ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷമാണ് അവൾ അയാളുടെ കൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നത്. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു വല്ലാത്ത വേദന ഉണ്ടായിരുന്നു സാർ."