Chapter Title : പണി 7 [ആനീ]
അനന്തു, നാസർ. ആ കാറിനുള്ളിൽ അവർ എങ്ങനെയാണോ നഗ്നരായി കിടന്നത്, അതേ അവസ്ഥയിൽ തന്നെയായിരുന്നു അവിടെയും. അവർ മൂന്നുപേരുടെയും മുഖങ്ങൾ വിളറി വെളുത്തിരുന്നു.
തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരുടെ ചേതനയറ്റ ശരീരങ്ങൾ ആ തണുത്ത ടേബിളിൽ കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കിരണിന് പിടിച്ചുനിൽക്കാനായില്ല. അവൻ വാവിട്ട് വിതുമ്പിപ്പോയി. മണിക്കൂറുകൾക്ക് മുൻപ് വരെ നക്ഷത്രയുടെ ഉടലിൽ ആടിത്തിമിർത്തിരുന്ന ആ ശരീരങ്ങൾ ഇപ്പോൾ വെറും മാംസപിണ്ഡങ്ങൾ മാത്രമാണ്
. "ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു ഹരി? ഇവന്മാർക്ക് ഒരു അസുഖവും ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ!"
കിരൺ ചെറുതായി വിതുമ്പി ചോദിച്ചു…
.
വിഷ്ണു ആ മൃതദേഹങ്ങളിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ശരീരത്തിൽ ഒരു പോറൽ പോലുമില്ല. പക്ഷേ, അവന്മാരുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും ഏതോ വന്യമായ സുഖത്തിന്റെയോ അതോ മരണഭയത്തിന്റെയോ ഒരു ഭാവം ബാക്കിയുണ്ട്. ജാഫർ പറഞ്ഞ ആ ആർട്ടിസ്റ്റ് വരച്ച രൂപം വിഷ്ണുവിന്റെ ഓർമ്മയിൽ വന്നു. ആ രൂപമാണോ ഇവരെ ഇങ്ങനെയൊരവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചത്?
അപ്പോഴാണ് ഡോക്ടർ തന്റെ ഗ്ലൗസുകൾ ഊരി മാറ്റിക്കൊണ്ട് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നത്. ഡോക്ടറുടെ കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ കുപ്പി ഉണ്ടായിരുന്നു.
"ഹരി, പ്രൈമറി റിപ്പോർട്ട് ശരിയാണെങ്കിൽ ഇത് ഒരു നോർമൽ മരണമല്ല,"
ഡോക്ടർ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ഡോക്ടർ ആ പോസ്റ്റ്മോർട്ടം റിപ്പോർട്ട് ഹരിയുടെ കൈകളിലേക്ക് നൽകി.
ശേഷം തന്റെ കയ്യിരുന്ന ഒരു മെഡിക്കൽ ഇൻസ്ട്രുമെന്റ് (ഒരു പേനയോ ഫോഴ്സെപ്സോ) ഉപയോഗിച്ച് നാസറിന്റെ മൃതദേഹത്തിലെ ജനനേന്ദ്രിയം ഉയർത്തിക്കാട്ടി. വിഷ്ണുവും കിരണും അറപ്പോടെയും സങ്കടത്തോടെയും ആ കാഴ്ചയിലേക്ക് നോക്കി.
"നോക്കൂ ഹരി..."
ഡോക്ടർ ശാന്തമെങ്കിലും ഗൗരവത്തോടെ വിവരിച്ചു തുടങ്ങി.
"വളരെ ഹാർഡ് ആയ, വന്യമായ ഒരു രതിയിലൂടെയാണ്
💬 Comments
View all comments