Chapter Title : പങ്കായം വേലപ്പന്‍ [Master]

കുളി കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ വരാന്തയില്‍ ഇരിക്കുന്ന വേലപ്പനെ കണ്ടു നാണത്തോടെ നോക്കി. ഒരു അടിപ്പാവാടയും ബ്ലൌസും മാത്രം ധരിച്ചിരുന്ന അവളുടെ ശരീരവടിവ് കണ്ട വേലപ്പന്റെ ഞരമ്പുകള്‍ വലിഞ്ഞുമുറുകി. ഷീബ നാണത്തോടെ വേഗം വീട്ടിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. അക്കാലത്ത് വീടുകളില്‍ മിക്ക സ്ത്രീകളും സാരി, അതല്ലെങ്കില്‍ ബ്ലൌസും കൈലിയും തോളില്‍ ഒരു തോര്‍ത്തുമാണ്‌ ഇടുക. നൈറ്റി ചുരിദാര്‍ എന്നീ വേഷങ്ങള്‍ രംഗത്ത് ഇറങ്ങിയിട്ടില്ല.

ഉള്ളില്‍ കയറിയ ഷീബ ഒരു കൈലി ചുറ്റിയിട്ട് തോളില്‍ തോര്‍ത്തും ധരിച്ചു പുറത്തിറങ്ങി. സമൃദ്ധമായ മുടിയും അവള്‍ മറ്റൊരു തോര്‍ത്ത് കൊണ്ട് കെട്ടിവച്ചിരുന്നു.

“ഓ..ഞാന്‍ ഇന്ന് ജ്വാലികള് ഒന്നുമില്ലാത്തോണ്ട് ഇങ്ങോട്ടെറങ്ങിയതാ...എബിക്കുഞ്ഞ് ഒണ്ടോ?” വേലപ്പന്‍ അവളെ കണ്ടപ്പോള്‍ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു ചോദിച്ചു.

“ഇല്ല..ഇച്ചായന്‍ പോയി”

അവള്‍ മുഖം കുനിച്ചു നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു. വേലപ്പന്റെ കണ്ണുകള്‍ അവളെ അടിമുടി ഉഴിയുകയായിരുന്നു. എന്ത് സൌന്ദര്യമാണ് ഈ പെണ്ണിന്! നല്ല വിളഞ്ഞ ശരീരംവിളഞ്ഞു തുടുത്ത് തിന്നാന്‍ പാകമായ പഴം പോലെ നല്ല ആരോഗ്യമുള്ള ഉറച്ച ശരീരമാണ്. ഒപ്പം വെണ്ണ തോല്‍ക്കുന്ന നിറവും. വേലപ്പന്റെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ട് ഷീബയുടെ തുടയിടുക്ക് കടിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അയാളെ ആദ്യം കണ്ട സമയത്ത് തന്നെ അവള്‍ ആ കരുത്തുറ്റ ശരീരത്തിന്റെ ആകര്‍ഷണത്തില്‍ വീണുപോയതാണ്.

“ജ്വാലികള്‍ ഒക്കെ തീര്‍ന്നോ..” എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ വേലപ്പന്‍ ചോദിച്ചു.

“ഉം” അവള്‍ മൂളി.

“അല്ല..നാണി അവിടില്ല..ചെല്ലക്കിളി ഇവിടെ തനിച്ചാണേല്‍ ഇങ്ങാട്ട് ഒരു കണ്ണ് വേണം എന്ന് എബിക്കുഞ്ഞ് പറഞ്ഞിരുന്നു..അതോണ്ടാണ് വന്നത്..” വേലപ്പന്‍ തല ചൊറിഞ്ഞു.

ഷീബ മുഖമുയര്‍ത്തി അയാളെ ഒന്ന് നോക്കി. ആ തുടുത്ത മുഖത്തിന്റെ സൌന്ദര്യം വേലപ്പനെ മയക്കിക്കളഞ്ഞു.

“ചായ എടുക്കട്ടെ” അവള്‍ ചോദിച്ചു.

“വേണ്ട..ഞാനിപ്പം പഴങ്കഞ്ഞി അങ്ങാട്ട് കുടിച്ചതെ ഒള്ള്...വല്ല പണികളും ഒണ്ടേല്‍ പറഞ്ഞാ ചെയ്യാരുന്നു...”

ഷീബയുടെ മനസു പിടച്ചു. എബിച്ചായന്‍ വൈകിട്ടെ വരൂ. നാണിചേച്ചി വീട്ടിലില്ല. വേലപ്പന്‍ ചേട്ടന്‍ ഇന്ന് ജോലിക്കും പോയിട്ടില്ല. ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ അവളുടെ മനസിന്റെ പിടച്ചില്‍ കൂടി. കൊഴുത്ത തുടകളുടെ ഇടയില്‍ ഞെരിഞ്ഞിരുന്ന പൂറിന്റെ വിള്ളലില്‍ നനവ് പടരുന്നത് അവളറിഞ്ഞു.

“എന്തരാണ് ഒന്നും പറയാത്തത്..ജ്വാലികള് വല്ലോം ഒണ്ടേല്‍ പറയിന്..എനിക്ക് രാവിലെ പഴങ്കഞ്ഞി കുടിച്ചാല്‍ മേലനങ്ങി വല്ലോം