Chapter Title : പണ്ണൽ ചരിതം [Dr. Wanderlust]

മോന്റെ അഡ്രസ്സിൽ അയച്ചു തന്നേക്കാം.. അത് കൈപ്പറ്റാൻ പോലും നിന്നെയിനി ഈ വഴി കണ്ടേക്കരുത്.." പ്രിൻസിപ്പൽ ദേഷ്യത്തോടെ മേശമേൽ അടിച്ചു.

"സർ, പ്ലീസ്....ഒരു തമാശക്ക് അപ്പുറം ഒന്നും ഉദ്ദേശിച്ചില്ല... എല്ലാവരും തെറ്റിദ്ധരിച്ചതാ.. പ്ലീസ് ഒന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.." മാർട്ടിൻ കെഞ്ചി..

"ഗെറ്റ് ഔട്ട്‌ " പ്രിൻസിപ്പൽ പുറത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി അലറി.. മാർട്ടിൻ കോപത്തോടെ പ്രിൻസിപ്പലിനെ നോക്കി, പിന്നെ ഒരു പകയോടെ അംബികയേയും എന്നിട്ട് കൊടുങ്കാറ്റു പോലെ ഓഫീസിൽ നിന്നുമിറങ്ങിപ്പോയി..

"മിസ്സ്‌ വാ "... കരയുന്ന അംബികയെ ചേർത്തു പിടിച്ചു സ്നേഹ മിസ്സും പുറത്തെക്കിറങ്ങി...

----------------------------------------------------------------

"ഡേയ് നീയെന്താ പറയാതെ കോളേജിൽ നിന്ന് പോന്നത്.." രാജീവൻ മുറിയിലേക്ക് കേറി വന്നു. അപ്പോൾ മാർട്ടിൻ ബാഗ് പാക്ക് ചെയ്യുവാരുന്നു..

"നീയെവിടെ പോകുന്നു മൈരേ." രാജീവൻ മാർട്ടിനെ നോക്കി.

"പണി പാളിയെടാ ആ പൂറൻ പ്രിൻസിപ്പൽ സസ്പെൻഷൻ അടിച്ചു തന്നു... അത് കൊണ്ട് ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോണു.. ചിലപ്പോൾ ഇനി ഈ പൂറ്റിലെ കോളേജിലേക്ക് വരില്ല.."

"സസ്പെൻഷനോ? " രാജീവൻ വാ പൊളിച്ചു..

"നീ കാര്യം പറയെടെ..." അവൻ മാർട്ടിയെ നോക്കി കൊണ്ട് ബെഡ്ഡില്ലേക്ക് ഇരുന്നു...

"കാര്യം പറയാൻ പറ്റിയ ഒരു മൂഡിലല്ലളിയാ... പിന്നെ സസ്പെൻഷന്റെ കാര്യം നീ മാത്രം അറിഞ്ഞാൽ മതി..ബാക്കിയുള്ളവർ നോട്ടീസ് ബോർഡിൽ ഇടുമ്പോൾ അറിഞ്ഞാൽ മതി.. നീ തല്ക്കാലം എന്നെ ഒന്നു ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ കൊണ്ട് വിട്.." മാർട്ടിൻ ബാഗ് എടുത്തു തോളിലിട്ടു...

ഇനി കാര്യം ചോദിച്ചിട്ട് പ്രയോജനമില്ല എന്ന് മനസ്സിലായതിനാൽ രാജീവൻ വണ്ടിയെടുക്കാൻ ആയി പുറത്തേക്ക് നടന്നു..

-----------------------------------------------------------------

"അപ്പോൾ അളിയാ എത്തിയിട്ട് വിളിക്കാം "...

"ഓക്കേ.. നീ ചെന്നിട്ടു വിളിക്ക്.." മാർട്ടിനെ കൈ വീശി കാണിച്ച ശേഷം രാജീവൻ വണ്ടിയെടുത്തു പോയി.

മാർട്ടിൻ തനിക്ക് പോകാനുള്ള ബസ്സ് നോക്കി സ്റ്റാൻഡിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു.

അപ്പോഴാണ് അവന്റെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചത്. ആളുടെ പേര് കണ്ടപ്പോൾ അവൻ കട്ട്‌ ചെയ്തു. ഫോൺ വീണ്ടും റിങ് ചെയ്തു. അവൻ അരിശത്തോടെ അതും കട്ട്‌ ചെയ്തു. വീണ്ടും റിങ് ചെയ്ത ഫോണവൻ ഫ്ലൈറ്റ് മോഡിലേക്ക് മാറ്റി.

തട്ടുകടയിൽ നിന്ന് ഫുഡ്‌ അടിച്ച ശേഷം