Chapter Title : പറയാൻ മറന്ന പ്രണയം 1 [Vesper]

അനുഭവിക്കാവുന്നത്ര അടുത്ത്. ആത്മേയയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നാണമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ വിശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നു. ജിത്തുവിന്റെ വിരലുകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു. അറിയാതെ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ചെറുചിരി വിരിഞ്ഞു. "ഇപ്പോഴും പേടിയാണോ?" അവൾ വളരെ പതിയെ ചോദിച്ചു. ജിത്തു ചിരിച്ചു. "കുറച്ചൊക്കെ." "എന്തിന്?" "നീ സ്വപ്നമാണെന്ന് തോന്നുന്നു." ആത്മേയയുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും മൃദുവായി. അവൾ അവന്റെ കൈകളിൽ തന്റെ വിരലുകൾ കൂടുതൽ കോർത്തു. പുറത്ത് ഒരു മിന്നൽ ആകാശം തെളിയിച്ചു. ആ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ മുഖം കൂടുതൽ മനോഹരമായി തോന്നി. ഒരു നിമിഷം അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. പിന്നെ വളരെ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് ചായ്ന്നു. യാതൊരു തിടുക്കവുമില്ലാതെ. യാതൊരു ആവേശവുമില്ലാതെ. വർഷങ്ങളായി പറയാതെ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന വികാരങ്ങളുടെ മൃദുലതയോടെ. ആത്മേയ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. അവരുടെ ആദ്യ ചുംബനം മഴയുടെ ശബ്ദത്തിനിടയിൽ നിശ്ശബ്ദമായി വിരിഞ്ഞു.അവൻ മുഖമുയർത്തി അവളുടെ വിറയാർന്ന ചുണ്ടുകളിലേക്ക് നോക്കി. “കൊച്ചൂ…” അവൻ വീണ്ടും അവളുടെ അധരങ്ങൾ അവനിലേക്ക് ചേർത്തു. മുഖത്ത് നിന്നും അവൻ്റെ കൈ അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങി . ഈ സമയം രണ്ടു പേരും ഏതോ ഒരു വികാരത്തിന് അടിപ്പെടുകയായിരുന്നു. അവൻ്റെ കൈ അവളുടെ ഈറനണിഞ്ഞ പച്ച ചുരിദാറിനു മുകളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് അവളുടെ നെഞ്ചിൽ വിശ്രമിച്ചു. ആത്മേയ ശ്വാസം വലിച്ച് എടുത്തു. പെട്ടെന്ന് ഒരു ഇടി വെട്ടി. രണ്ട് പേരും ഒന്ന് ഞെട്ടി സോറി….. എന്തിന് ഞാൻ… അറിയാതെ… ജിത്തുവിൻ്റെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ കൈ പിൻവലിച്ചു. പെട്ടെന്ന് അവൾ അവനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു അവൻ്റെ ചുണ്ടിൽ അമർത്തി